Tevfik Fikret
1867 - 1915
Tevfik Fikret (asıl adıyla Mehmed Tevfik; 1867–1915), Osmanlı-Türk şiirinin modernleşme sürecinde merkezi bir figür olarak kabul edilen şair, eğitimci ve düşünürdür. İstanbul doğumlu olan Fikret, Galatasaray Mektebi’nde hem öğrenim görmüş hem de uzun yıllar öğretmenlik yapmış; Servet-i Fünun çevresinin en etkili isimlerinden biri olarak Batı etkili estetik ve düşünceyi Türk şiirine taşıdı. Klasik nazım formlarını modern içerik ve duyarlıklarla harmanlayarak bireysel duygu, toplumsal adalet, özgürlük ve eleştirel düşünce temalarını işledi. Eserleri arasında Rübâb-ı Şikeste ve Haluk’un Defteri gibi önemli şiir kitapları yer alır; şiirlerinde sembolik anlatım, lirizm ve toplumsal eleştiri öne çıkar. II. Meşrutiyet dönemi düşünsel atmosferinde Fikret, siyasi baskılara ve gerici tutumlara karşı eleştirel bir ses oldu; bunun sonucunda hem eserleri hem de yaşamı dönemin entelektüel tartışmalarında geniş yankı buldu. 1915’te vefat eden şairin anısı, Aşiyan’daki evi ve edebi mirası aracılığıyla canlı tutulmakta ve Türk edebiyatı üzerinde süregelen etkisi nedeniyle akademik ve popüler çalışmalara konu olmaya devam etmektedir.
Sözler (17)
"Hep yıkım üstüne yıkım, acı üstüne acı! Ne vakit geçse anlı şanlı bir ordu, çöküverir ağır gölgesi bir bulutun..."
"Kedimle oynarken benim onunla eğlenmemden daha çok, onun benimle eğlenip eğlenmediğini kim bilir?"
"Uğraş, didin, düşün, ara, bul, koş, atıl, bağır. Durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır."
"Ve kendi hüsnümü başlardım önce sevmekten.Bu ruh için bir hak:Biraz da kendini sevmek değil midir yaşamak!"
"Yiyin efendiler yiyin! Bu han-i istiha sizin! Doyuncaya, tıksırıncaya, çatlayıncaya kadar yiyin!"
"Onu biz mektep sıralarında okurduk. Ondaki heybet, ondaki vakur, ahenk hiçbir Şairimizde yok... O, hem büyük Şair, hem de insandır."
"Türkiye'de Batı'nın mevhum da olsa, "insancı" zihniyetini ciddiye alarak anlamaya çalışmış çok az kimse vardır. Aralarında en başta Tevfik Fikret’i saymak gerekir."
