İoannis Hrisostomos
347 - 407
İoannis Hrisostomos (John Chrysostom), yaklaşık 347 yılında Antakya'da doğmuş önde gelen bir Hristiyan din adamı, vaiz ve teologdur. Gençliğinde retorik eğitimi almış, hukuk ve ascetik yaşama yönelerek kısa sürede etkili bir konuşmacı ve yorucu vaaz geleneğinin önde gelen ismi haline gelmiştir. "Chrysostom" (Altın Ağız) lakabı, özellikle İncil yorumları ve toplumsal eleştirileriyle ün kazanmasından kaynaklanır. 398 yılında Konstantinopolis başpiskoposu seçilen Hrisostomos, kilise yaşamında reforma yönelik söylemleri, lüks ve ahlaki yozlaşmaya karşı çıkışı ile dikkat çekti; bu tavrı saray ve bazı dinî otoritelerle çatışmasına yol açtı. İmparatoriçe Eudoxia ve İskenderiye başpiskoposu Theophilus ile yaşadığı siyasi-dini gerginlikler sonucunda birkaç kez sürgüne gönderildi; ikinci sürgün sırasında 407 yılında sürgünde iken ölmüştür. Yazılı mirası vaazlar, mektuplar ve liturjik metinleri kapsar; özellikle Doğu Kilisesi'nde kendisine ait ayinin (Kutsal İoannis Hrisostomos Ayini) kullanımı hâlen yaygındır. Hem Doğu Ortodoks hem de Batı geleneğinde kilise doktoru ve aziz olarak saygı görür; pastoral hassasiyeti, toplumsal adalet vurgusu ve retorik ustalığı nedeniyle Hristiyan düşüncesi ve liturjik uygulamalar üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır.
Sözler (4)
"Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır."
"Öfke kendine acır."
"İftira yamyamlıktan daha kötüdür."
"Hayırseverlik olmadan tövbe, ölü ve kanatsızdır."