Hz. Muhammed (s.a.v.)
571 - 632
Muhammed (yaklaşık 570–632), İslam dininin kurucusu ve Müslümanların peygamberi olarak kabul edilir. Mekke’de, Kureyş kabilesi mensubu bir ailede doğduğu kabul edilir; erken yaşamında ticaretle uğraşmış ve Hicrî kaynaklara göre 610 civarında Mekke dışında aldığı vahiylerle peygamberliğini iddia etmiştir. İlk vahiylerden sonra yakın çevresinden kişilerle bir cemaat oluşturan Muhammed, ailesi ve takipçileriyle birlikte sosyal ve dini uygulamalarda reformlar getirmiştir. 622 yılında Mekke’den Medine’ye göç (Hicret) ederek burada hem dini hem de siyasi önderlik kurmuştur. Medine dönemi onun liderliğinde Müslüman toplumun örgütlenmesi, hukukî ve diplomatik ilişkilerin şekillenmesi ile karakterizedir; kısa süre içinde Arabistan yarımadasının büyük bir bölümünde etkili oldu ve 630’larda Mekke’nin barışçıl bir şekilde fethiyle şehir yeniden İslam’ın merkezlerinden biri haline geldi. 632 yılında Medine’de vefat etmiş olup, Kur’an ve hadis literatürü aracılığıyla İslam teolojisi, hukuku ve toplumsal yapısı üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır. Hem inanç açısından büyük bir saygı odağı hem de tarihsel araştırmalar için yoğun biçimde incelenen bir figürdür; hayatının ayrıntıları kaynaklar ve modern akademik tartışmalar çerçevesinde sürekli değerlendirilir.
Sözler (365)
"Şu altı şeyi devamlı yapacağınıza dair bana söz verin; ben de cennete gireceğinize kefil olayım: Konuştuğunda hep doğru söyleyin. Söz verdiğinizde hep sözünüzde durun. Size güvenildiğinde bu güveni sa…"
"Şu dört şey kime verilirse, dört nimetten mahrum kalmaz: Kendisine mağfiret [af] dilemek [özelliği] verilen, bağışlanmaktan mahrum kalmaz. Şükretmek verilen, nimetin çoğalmasından mahrum olmaz. Tövbe …"
"Şüphesiz ki benden sonra ümmetimden Kur'an-ı Kerim'i okuyan bir kısım insanlar olacak. Fakat onların okuduğu boğazlarını geçmeyecek. Onlar tıpkı okun yaydan çıktığı gibi dinden çıkacaklar, sonra da te…"
"Ümmetim 73 fırkaya ayrılır, 72’si cehenneme gider. Yalnız bir fırka kurtulur. Cehennemden kurtulan fırka, benim ve ashabımın gittiği yolda gidenlerdir."
"Üç dua vardır ki, bunlar şüphesiz kabul edilir: Mazlumun duası, yolcunun duası ve babanın evladına duası."
"Ümmetim dinar ve dirhemi yücelttiği zaman onlardan İslam'ın heybeti kaldırılır. İyilikle emretmeyi terk ettikleri zaman da vahyin bereketinden mahrum kılınır."
"Ümmetimden bir takım kimseler, ismini değiştirerek Şarabı içecekler. Bu esnada başkaları ucunda (yanlarında) çalgılar çalınacak ve şarkıcı kadınlar olacak. İşte önün için Allah onları yere batıracak v…"
"Üç kimsenin duası makbul dualardır. Bunların kabul edileceğine şüphe yoktur. Zulme uğrayanlar, misafirler, babanın evladına duası."
"Üç şey ölünün ardından gider: Ailesi, malı ve ameli. Bunlardan ikisi döner, birisi kalır. Dönenler ailesi ve malı, kalan ise ameldir."
