Selman-ı Farisi
Selman-ı Farisi (Arapça: Salman al-Farsi), erken İslam döneminin en tanınmış sahabelerinden biridir. Geleneksel kaynaklara göre İran kökenli olup doğduğu yer genellikle Fars bölgesi, özellikle Isfahan civarı olarak anılır. Gençliğinde çeşitli dinî arayışlar içinde olmuş; önce Maniheizm, ardından Hıristiyanlık öğrenmiş ve nihayetinde İslamiyet’e geçişi için uzun bir yolculuk yapmıştır. Medine’ye ulaştıktan sonra Peygamber Muhammed ile karşılaşmış ve onun akılcı, pragmatik yaklaşımları ve dini öğretileri nedeniyle Müslüman olmuştur. Selman, özellikle Hendek Savaşı’nda (Battle of the Trench) savunma taktiği olarak hendek kazılmasını önermesiyle hatırlanır ve bu tavsiye Müslümanların Muhâcir ve Ensar olarak örgütlenmesinde stratejik bir rol oynamıştır. Hem Sünni hem de Şii kaynaklarda saygı gören bir şahsiyettir; adalet, bilgeliği ve hoşgörüsüyle anılır. Bazı rivayetler onun halife dönemlerinde Irak’ta yönetimsel görevler üstlendiğini belirtse de, bu tür atıfların ayrıntıları kaynaklara göre değişir. Geleneksel kaynaklar Selman’ın MS 656 civarında vefat ettiğini bildirir ve İslam tarihindeki yerini, etnik kökenleri aşan bir örnek olarak korur.
Sözler (1)
"Mü’minin ölüm zamanında alnının terlemesi, gözlerinin yaş dökmesi, burun deliklerinin kabarması, Allah’ın rahmetine nâil oluşunun alâmetidir."