George Bernard Shaw
1856 - 1950
George Bernard Shaw, 26 Temmuz 1856'da Dublin, İrlanda'da doğmuş ve 2 Kasım 1950'de İngiltere'de hayatını kaybetmiş ünlü bir oyun yazarı, eleştirmen ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi bir yazardır. Shaw, özellikle tiyatro eserleriyle tanınır ve modern tiyatronun en önemli isimlerinden biri olarak kabul edilir. Eserlerinde sosyal eleştiri, mizah ve insan doğasına dair derin analizler yer alır. En bilinen eserleri arasında 'Pygmalion', 'Major Barbara', 'Man and Superman' ve 'Saint Joan' bulunmaktadır. Shaw, aynı zamanda politik ve sosyal konularda aktif bir figür olarak Fabian Derneği'nin bir üyesiydi ve sosyalist fikirlerin yayılmasına katkıda bulundu. 1925 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmış, ancak ödül parasını reddetmiştir. Hayatı boyunca yazdığı eserler ve fikirleri, edebiyat ve tiyatro dünyasında büyük bir etki yaratmıştır.
Sözler (93)
"Yaratmanın başlangıcıdır düş gücü... Dilediğiniz düşler, düşlediğinizi amaçlar, amaçladığınızı yaratırsınız sonunda."
"Yaptığınızı, bir başka budalanın, bunları sizden beklediğini düşündüğünüz için yapıyorsanız, onun sizden bunları beklemesi de, sizin onun bunları beklediğini umduğunuzu sandığından ileri geliyorsa, he…"
"Yanılgılarla tüketilmiş bir yaşam, hiçbir şey yapmadan tüketilmiş yaşamdan daha onurlu olduğu gibi, daha yararlıdır da..."
"Uzun bir zaman önce, asla bir domuzla güreş tutmamayı öğrendim. Her ikinizde çamur içinde kalırsınız; ancak domuz bundan hoşlanır."
"Sözünüz senediniz kadar sağlam olamaz; çünkü belleğiniz hiçbir zaman onurunuz kadar güvenilir olamaz."
"Sorun çaresizlik değil,isteksizlik... İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey, içimizdeki isteği öldürmektir."
"Siz varolan şeyleri görür ve şöyle dersiniz: Neden? Oysa ben olmayan şeyleri hayal eder ve derim ki: Neden olmasın?"
"Savaşlar yapacağız hep, çünkü ancak savaşın baskısı altındayken dünyayı değiştirme yeteneği gösterebiliyoruz, ama savaşın getirdiği değişimler tasarladığımız değişimler olmayacaktır hiçbir zaman için."
"Niye?" dediğini duyuyorum, daima "Niye?" Olanları görüyorsun ve "Niye?" diyorsun. Bense olmayanları hayal ediyor ve diyorum ki: "Niye olmasın?"
"Ne korkunçtur, sonsuza dek kendinle baş başa kalma düşüncesi. Sizi seviyorum, ama kendimi sevmiyorum. Değişmek istiyorum; daha iyi olmak istiyorum, yeniden, yeniden başlamak istiyorum; tenimi değiştir…"
