Muhammed Tâki

Muhammed Tâki (Arapça: Muhammad al‑Taqi; genellikle Muhammad al‑Jawad olarak da bilinir) 811 yılında doğmuş ve 835 yılında ölmüş olan İmamdır. Ali er‑Rıza'nın oğlu olarak Şii geleneğinde dokuzuncu On İki İmam olarak kabul edilir. Genç yaşta —bazı kaynaklara göre sekiz yaşında— imamet makamını devralmış, kısa hayatına rağmen dinî ilim, fıkıh ve hadis alanlarında derin bir etki bırakmıştır. Erken yaşta sergilediği bilgi ve olgunluk nedeniyle hem takipçileri hem de dönemin âlimleri arasında dikkat çekmiştir. Abbasî halifeliği ile ilişkileri, özellikle halifelerin saray çevresiyle giriştiği tartışmalar ve bazı halifeler tarafından Bağdat’a davet edilmesiyle kayda geçmiştir; bu ortamda ona yöneltilen akademik ve hukuki sorulara verdiği cevaplarla tanınmıştır. Ölümü 835 yılında, kimi kaynaklarda zehirlenme iddiasıyla anlatılır; mezarı Kerkük civarı değil, geleneksel olarak Bağdat yakınlarındaki Kâzımeyn (Kâzımiyya) türbesi ile ilişkilendirilir. Muhammed Tâki’nin kısa yaşamına rağmen bıraktığı rivayet ve içtihatlar Şii düşüncesi, ibadet pratikleri ve imamet anlayışı üzerinde uzun süre etkili olmuştur.