Haruki Murakami
1949 - günümüz
Haruki Murakami (d. 1949-01-12), çağdaş Japon edebiyatının en tanınmış yazarlarından biridir. Kyoto’da doğup Kobe’de büyüyen Murakami, gençliğinde caz kulübü işletti ve daha sonra yazarlığa yöneldi. 1979’da yayımlanan ilk romanı "Hear the Wind Sing" ile edebiyat dünyasına adım atmış, 1987’de yayımladığı "Norwegian Wood" ile geniş bir okuyucu kitlesi kazanarak ulusal ve uluslararası ün edinmiştir. Murakami’nin eserleri genellikle gerçeküstü öğeler, yalnızlık, bellek, müzik ve modern yaşamın yabancılaşması temalarını işler; anlatımında realizm ile mistik öğelerin iç içe geçtiği bir tona sahiptir. "The Wind-Up Bird Chronicle", "Kafka on the Shore" ve "1Q84" gibi romanları hem eleştirmenlerden hem de okuyuculardan yoğun ilgi görmüştür. Eserleri çok sayıda dile çevrilmiş, çevirmenleri arasında Jay Rubin ve Philip Gabriel gibi isimler yer almıştır. Murakami, çağdaş kurgu içinde özgün sesi ve küresel okur kitlesiyle literatürde önemli bir yer tutar; Nobel Edebiyat Ödülü adayları arasında sıkça anılmıştır.
Sözler (188)
"Ama unutmak için ne kadar çabalarsam çabalayayım, yüreğimin ta derinliklerinde, kenar çizgileri belirsiz bir boşluk öylece duruyordu."
"Kulaklıklarımı çıkardığımda sessizlik yeniden üzerime çullandı. Sessizlik kulaklarla duyulabilen bir şey. Bunu da yeni öğreniyordum."
"Yaşadığınız her olumsuz durumu, kafanıza takmayı bıraktığınız an daha az yorulduğunuzu, daha mutlu olduğunuzu fark edersiniz."
"Ancak, o ses bahçedeki atlama taşlarını ıslatan bahar yağmuru gibi, dinleyenin bilincini yumuşak dokunuşlarla yıkayıveriyordu."
"Büyükşehirde telaş içinde koşturup dururken, sürekli yere bakarak yaşar hale geliyoruz. Gökyüzüne dönüp bakmayı unutarak."
"Biz ne dersek diyelim, insanlar inanmak istediklerine inanacaklardı. Biz de ne denli savaşırsak, o kadar kırılgan hale gelecektik."
"Gönlü geniş insanları seviyorum. Vefakar insanları, kusur kapatanları, kendi gibi davrananları; başkası olmayanları seviyorum."
"Okul, işte öyle bir yerdir. Okullarda bizim öğrendiğimiz en önemli şey, en önemli şeylerin okulda öğrenilemeyeceği gerçeğidir."
"Birini sevmek olağanüstü bir şey ve bu sevgi eğer gerçekse kimse sizi içinden çıkaramayacağınız bir duruma sürükleyemez."
"Bir kez büyük bir yara alınca küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor. Parmağının ucunda akan kan için ölen kimse olmaz."
"İki kapak arasındaki uzun huzurlu uykusundan uyanan derin bir bilgiyle ve kesin duygularla yüklü, kendine özgü bir koku."
"Şu dünyada ipe sapa gelmez şeyler yapan insanların sayısı iyi şeyler yapan insanlardan çok çok daha fazla."
"Karanlık, acı içinde, gelip sarılacak birilerini beklerken, hiç kimsenin sana sarılmaya gelmemesini anlayabilir misin?"
"Hiçlik denen şey, kesinlikle hiçbir şeyin olmaması demek olduğundan, belki de anlamak ve hayal etmek gerekmiyordur."
"Başkalarından öğrendiklerini çok çabuk unutursun, ama kendi başına öğrendiklerin kalıcı olur. Ayakta durmanı sağlar."
"İnsan bu dünyada bir fiyat biçilemeyecek, biçilse bile o fiyatın ödenmesinin mümkün olmadığı eziyetler yaşayabilirdi."
"Bir insanın yüreğinde hiçbir boşluk kalmayacak şekilde başka birileriyle bütünleşmesi, kolay kolay olan bir şey değil."
"İnan. Bu da geçecek. Kötü şeyler üst üste gelebilir belki, ama bir an gelir mutlaka sona erer. Sonsuza kadar sürmez."
"Zaman labirentinde yolunu kaybetmişsin. Her şeyden önemlisi, oradan çıkmayı sen de hiç istemiyorsun. Değil mi?"
"Ancak ihtiras, yok oluş, üzüntü olursa, sevinç var olabilir. Umutsuzluk olmadan, mutluluk hiçbir yerde var olamaz."
