Muhammed İkbal
1877 - 1938
Muhammed İkbal (Allama Iqbal), 9 Kasım 1877'de Sialkot, Britanya Hindistanı'nda doğmuş; şair, filozof, hukukçu ve siyasetçi olarak tanınmıştır. Eğitimini Government College Lahore'da başlayıp Cambridge ve daha sonra Londra'da hukuk eğitimi ile tamamladı; doktorasını Münih Üniversitesi'nde felsefe alanında verdi. Hem Urduca hem Farsça yazdığı şiirlerle İslam düşüncesinin modern yeniden yorumlanmasına katkıda bulunmuş, bireysel benlik ve toplumsal özgürlük temalarını işleyen eserleriyle geniş kitlelere ulaşmıştır. Edebî ve felsefi üretimleri arasında Asrar-i-Khudi (Benliğin Sırları), Rumuz-i-Bekhudi, Payam-i-Mashriq, Bang-e-Dra, Bal-e-Jibril ve Zarb-i-Kalim ile İngilizce denemelerden oluşan The Reconstruction of Religious Thought in Islam sayılabilir. Iqbal, 1930'larda Müslüman siyaseti ve kimliği üzerine etkili konuşmalar yapmış, özellikle 1930 Allahabad konuşmasında Müslümanların ayrı bir siyasi kader üzerine düşünmeleri gerektiğini vurgulamıştır; bu sebeple Pakistan fikir tarihindeki öncü figürlerden biri olarak kabul edilir. Sir unvanı almış, 21 Nisan 1938'de Lahor'da vefat etmiş ve anısı Pakistan'da derin saygı görmektedir.
Sözler (21)
"Hâşâ ben ölümden korkmuyorum. Çünkü ben Müslümanım. Her Müslümana yakışan da ölümü tebessümle karşılamaktır. Hakikaten ölüm ebedîyet âlemine açılan ilk perdedir."
"Ben yolu sormuyorum, arkadaş arıyorum. Nasıl demişler: evvel arkadaş, sonra da yol."