Mehmed Reşad (V. Mehmed)

1844 - 1918

V. Mehmed, tam adıyla Mehmed Reşad (2 Kasım 1844 - 3 Temmuz 1918), Osmanlı İmparatorluğu'nun 35. padişahı ve İslam halifesi olarak 1909'dan 1918'e kadar tahtta kalmıştır. Sultan Abdülmecid'in oğlu olan Mehmed Reşad, Osmanlı tahtına çıkmadan önce uzun yıllar sarayda eğitim almış ve devlet işlerinden uzak bir yaşam sürmüştür. 1909 yılında II. Abdülhamid'in tahttan indirilmesinin ardından padişah olmuştur. Saltanatı, Osmanlı İmparatorluğu'nun çalkantılı bir dönemine denk gelmiştir. II. Meşrutiyet döneminde meşruti monarşi yönetimi altında sembolik bir lider olarak görev yapmıştır. Bu dönemde İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin etkisi oldukça belirgindi. V. Mehmed'in saltanatı sırasında Osmanlı İmparatorluğu, Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı gibi büyük çatışmalarla karşı karşıya kalmıştır. Özellikle I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Devleti, Almanya'nın yanında savaşa katılmış ve bu süreçte büyük toprak kayıpları yaşamıştır. Sultan Mehmed Reşad, bu dönemde daha çok dini ve sembolik bir lider olarak kalmış, devlet yönetiminde etkin bir rol oynamamıştır. 1918 yılında İstanbul'da vefat eden V. Mehmed, Eyüp Sultan Türbesi'ne defnedilmiştir. Osmanlı tarihindeki son güçlü padişahlardan biri olmamakla birlikte, dönemi Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarını anlamak açısından önemlidir.