Horatius
Quintus Horatius Flaccus (Latince: Horatius), M.Ö. 65–8 yılları arasında yaşamış olan Roma’nın en etkili lirik şairlerinden biridir. Venusia’da doğan Horatius’un ailesi özgürleştirilmiş bir babadan geliyordu; gençliğinde Roma ve Atina’da eğitim gördü. Brutus’un tarafında savaşlara katıldıktan sonra affedildi ve daha sonra Maecenas aracılığıyla Octavianus (geleceğin Augustus’u) döneminin edebi çevresine katılarak hayatını şiire adadı. Horatius’un eserleri arasında Odes (Carmina), Satires, Epistles ve Ars Poetica öne çıkar. Kısa, ölçülü ve ahenkli şiirleri klasik ölçü geleneğini yenilemiş, “carpe diem” (günü yaşa) teması ve ölçülü yaşam öğütleriyle Batı edebiyatı üzerinde kalıcı etki bırakmıştır. Retorik, etik ve estetik meseleleri ustalıkla harmanlayan üslubu, hem Latince’nin hem de modern edebiyatın biçim ve içerik anlayışlarını etkilemiştir. Eserleri Rönesans’tan itibaren yeniden keşfedilmiş ve Avrupa edebiyatında geniş yankılar uyandırmıştır.
Sözler (77)
"Nullius addictus iurare in verba magistri, quo me cumque rapit tempestas, deferor hospes."
"Cesur insanlar Agamemnon'dan önce yaşadılar."
"Vixere fortes ante Agamemnona."
