Horatius
Quintus Horatius Flaccus (Latince: Horatius), M.Ö. 65–8 yılları arasında yaşamış olan Roma’nın en etkili lirik şairlerinden biridir. Venusia’da doğan Horatius’un ailesi özgürleştirilmiş bir babadan geliyordu; gençliğinde Roma ve Atina’da eğitim gördü. Brutus’un tarafında savaşlara katıldıktan sonra affedildi ve daha sonra Maecenas aracılığıyla Octavianus (geleceğin Augustus’u) döneminin edebi çevresine katılarak hayatını şiire adadı. Horatius’un eserleri arasında Odes (Carmina), Satires, Epistles ve Ars Poetica öne çıkar. Kısa, ölçülü ve ahenkli şiirleri klasik ölçü geleneğini yenilemiş, “carpe diem” (günü yaşa) teması ve ölçülü yaşam öğütleriyle Batı edebiyatı üzerinde kalıcı etki bırakmıştır. Retorik, etik ve estetik meseleleri ustalıkla harmanlayan üslubu, hem Latince’nin hem de modern edebiyatın biçim ve içerik anlayışlarını etkilemiştir. Eserleri Rönesans’tan itibaren yeniden keşfedilmiş ve Avrupa edebiyatında geniş yankılar uyandırmıştır.
Sözler (77)
"Komşunuzun duvarı yandığında bu sizi ilgilendirir."
"Korkularına boyun eğen, Özgürlüğüne sırt çevirir."
"Dünya yerle bir olsa, yiğitçe katlanır yıkılmasına."
"Başla, cesur ol ve bilgece davranmaya cüret et!"
"Dün geçti, yarın gelmedi, öfkelenme, sakin ol."
"Yıllar her geçişlerinde bizi bir diğerine daldırır."
"Korku içinde yaşayan kişi asla özgür değildir."
"Zamanın mahvetmeyeceği hiçbir şey yoktur."
"Gününü yaşa, yarına olabildiğince az güven."
"Zenginlik insanı ya destekler ya da yönetir."
"Ne gülüyorsun? Anlattığım senin hikayen!"
"Ne öğüt verirsen ver, yalnız kısa olsun."
"Hata yapma korkusuyla suç işliyoruz."
"Kendi aklınla düşünmeye cesaret et!"
"Zihnini yönet yoksa seni yönetir."
"Açgözlü kişi daima ister."
"Günü yakala, olabildiğince az güven yarına."
