İvan Sergeyeviç Turgenyev
1818 - 1883
İvan Sergeyeviç Turgenyev (1818–1883), Rus realist edebiyatının en tanınmış temsilcilerinden biri olarak kabul edilir. Soylu bir ailede doğan Turgenev, gençlik yıllarında Rus toplumu ve köylülük yaşamı üzerine gözlemler yapmış; bu gözlemler ilk dönem eserlerine, özellikle de “A Sportsman’s Sketches” (Записки охотника) adlı derlemeye yansımıştır. Bu yapıt, Rus köylülerinin durumunu edebi ve toplumsal bir bakışla sunarak serfliğe yönelik eleştirilerin yayılmasına katkıda bulunmuştur. Turgenev’in romanları ve oyunları, ince psikolojik çözümlemeler, doğa betimlemeleri ve toplumsal değişimin dinamiklerini birbirine bağlıyor. “Rudin”, “A Nest of the Gentry” (Home of the Gentry), “On the Eve” ve en ünlü eseri “Fathers and Sons” (1862) gibi yapıtları, kuşak çatışmalarını ve dönemin entelektüel akımlarını, özellikle nihilizmi, çarpıcı karakterler aracılığıyla ele alır. Edebî üslubunda lirik realizm ve zarif dil kullanımı öne çıkar; oyunları arasında “A Month in the Country” dikkat çeker. Yaşamının büyük bölümünde Avrupa’da zaman geçiren Turgenev, çağdaşı yazarlarla hem işbirliği hem de entelektüel diyaloğa girmiş; eserleri Avrupa dillerine çevrilip geniş yankı bulmuştur. 1883’te Fransa’da vefat eden Turgenev, Rus edebiyatında birey-toplum çatışmasını ve modernleşme sürecinin psikolojisini derinlemesine işleyen bir yazar olarak kalıcı bir miras bırakmıştır.
Sözler (21)
"Birçok kişi ondaki bu sertlikten hoşlanmaz, eleştirir, bunda bir gurur, bir duygusuzluk görürler; amam onun gibi insanların sıradan insanlar için kullanılan ölçülere göre değerlendirilmesi doğru olmaz…"
"Bana kızmayacaksınız, öyle mi? Öyleyse şunu bilmenizi istiyorum ki sizi aptalca, çılgınca seviyorum. İşte sonunda bunu söylettiniz."
"Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder."
"Benim gördüğüm kadarıyla, kadınlar arasında serbest düşünenler sadece en çirkin olanlardır."
"Bana öyle geliyor ki, fakir olduğunu bilen, bunu da söyleyen bir insanda, özel bir duygu, böbürlenme gibi bir şey vardır."
"Dünyada hareketlerini yargılayamayacağımız hiç kimse yoktur! Sizin söylediğiniz sadece bahane."
"İnsan her şeyi anlayabilir... Meltemin nasıl estiğini de, güneşte olup bitenleri de...Gel gelelim, kendisinden başka bir insanın burnunu neden başka türlü sildiğini bir türlü anlayamaz."
"Kuru bir akafıç yaprağı kopmuş, yere düşüyor; hareketleri bir kelebeğin uçuşuyla aynı. Tuhaf değil mi? En kederli ve ölgün olan şey en neşeli ve canlı olana benziyor."
"Bir adama 'aptal' deseler de dayak atmasalar üzülür; ama 'akıllı' deyip de sonra onun parasını vermeseler, zevk alır!"
"İnsanoğlunun duaları hep mucizeler içindir. Her türlü dua aslında şuna indirgenebilir: Yüce Tanrım, lütfen iki kere ikinin dört etmemesini sağla..."
