Cemal Süreya

Cemal Süreya

1931 - 1990

Cemal Süreya (asıl adıyla Cemalettin Seber; 1931–1990), Türk şiirinin önde gelen isimlerinden biridir. İkinci Yeni akımının önemli temsilcilerinden olan Süreya, özgün dil kullanımı, lirizmi ve gündelik yaşamla erotizmi buluşturan temalarıyla tanınır. 1950’lerden itibaren yayımladığı şiir kitapları ve düzyazı ürünleriyle modern Türk şiirinin biçemsel ve anlamsal sınırlarını genişletmiştir. En bilinen yapıtlarından biri 1958 tarihli Üvercinka’dır; bu ve sonraki şiir kitaplarında dil oyunları, kısa kesitli imgelem ve duygusal yoğunluk öne çıkar. Şair, aynı zamanda çevirmen ve denemeci olarak da edebiyat alanına katkı sağlamış, şiirdeki yenilikçi tavrıyla hem çağdaşlarını hem de sonraki kuşakları etkilemiştir. Yazılarında samimi bir üslup, zaman zaman mizah ve ironiyi harmanlayan bir anlatım görülür. Cemal Süreya’nın şiirleri Türkçe edebiyatın kanonunda yer edinmiş; okullarda, edebiyat incelemelerinde ve şiir çalıştaylarında sıkça referans verilmiştir. Kısa biçimde güçlü duyguları aktarma yeteneği ve dilde yarattığı estetik kaygılar, onun kalıcı bir şair olarak anılmasını sağlamıştır.

Sözler (56)

"Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum..."

"Kuşlar toplanmış göçüyorlar; keşke yalnız bunun için sevseydim seni..."

"Daha nen olayım isterdin, onursuzunum senin!"

"Hiçbir Şeyim yok akıp giden sokaktan başka, keşke yalnız bunun için sevseydim seni..."

"Hep kazanırsın ey çözümsüzlük!"

"Göz göze gelebilirseniz, ipi kopmuş bir uçurtma, hızla uzaklaşır bakışlarından."

"Bir çeşmeye koşar gibi koşuyorum sana. Anlasana!"

"Ben nerede bir çift göz gördümse tuttum onu güzelce sana tamamladım. Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu. Bir bunun için yaptım..."

"Aşklar da bakim istiyor, öğrenemedin gitti..."

"Küfür diyorum, bir saldırmama eylemidir."

""Kimse beni sevmiyor" diye bağırdım... Annem: "ben daha ölmedim" dedi."

"Akla gelen, başa gelir diyorlar ya, yalan! Öyle olsa, milyonlarca sen düşerdi başıma."

"Adresim oldun benim. Biliyorsun bunu değil mi? Alınyazım oldun. Korka korka çaldım kapını. Ne yapayım sevdim seni... Sensin artık ne varsa..."

"Karaköy köprüsüne yağmur yağarken bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti çünkü iki kişiydik."

"Şiir her şeyi anlatma özgürlüğünü kullanmalıdır diyorum. Bireyci Şair için de doğru bu, toplumcu Şair için de."

"Konuşmuyor, anlatmıyor diye hissetmiyor sanmayın. Kimisi içine atar çığlıklarını."

"Halk deyimlerinin havası Şiirin kanat çırpmasına imkân vermeyecek kadar dar bir havadır."

"Şiirde asıl olan hikâye etmek değil, kelimeler arasında kurulacak "şiirsel yük"tür."

"Şiirde azalan verimler kanunu var. Dil bir açıdan işlendikçe o alanda elde edilen verimler bir noktadan sonra azalmaya başlıyor. Bu, bir bunalıma yol açıyor. Bunalımlar da yeni Şiir alanları, yeni açı…"

"Evliliğin aşkı kesin öldürdüğü kanısındayım... Kendi deneyim için söylüyorum: Aşk meşru bir şey olamaz. O da şiir gibi meşrulaşınca ölür. Aşk da, şiir de uzlaşınca ölür. Genel olarak sanat böyledir...…"