André Maurois
1885 - 1967
André Maurois (gerçek adı Émile Salomon Wilhelm Herzog), 20. yüzyılın önde gelen Fransız romancılarından, deneme yazarlarından ve biyografi uzmanlarından biridir. 26 Temmuz 1885’te doğmuş olan Maurois, akıcı, zarif ve okuyucu dostu üslubuyla tanındı; eserleri hem Fransa’da hem de uluslararası alanda geniş yankı buldu. Roman, anı ve edebî biyografi türlerinde üretken olan yazar, geniş kitlelere hitap eden anlatımı ve insan psikolojisine dair duyarlı gözlemleriyle dikkat çekti. Maurois’in çalışmaları arasında edebî kişiliklere ve tarihî figürlere dair erişilebilir biyografiler ile toplumsal ve kültürel gözlemler yer alır; eserleri pek çok dile çevrildi. 20. yüzyıl Fransız edebiyatında saygın bir yer edinen Maurois, düşünce ile anlatı arasında kurduğu dengeli üslup sayesinde okurlar ve eleştirmenlerce takdir edildi. Hayatı boyunca hem kurmaca hem de kurmaca dışı yazıyla ilgilenerek edebî mirasa önemli katkılarda bulundu.
Sözler (24)
"Gerçekten aşık bir kadın, kendi benliğini unutur zaman zaman; bir benliği olduğunu söyler, kendini buna inandırmaya çalışır, ama doğru değildir. Sevdiği adamın, kendisinde bulmak istediği kadını anlam…"
"Kötü olan okuma, okumaktan bir nevi afyon hizmeti bekleyenlere aittir ki, onlar gerçek dünyadan ayrılarak kendilerini bir hayal alemine daldırırlar. Okumaksızın bir dakika geçiremezler."
"Herkese gülümseyin. Çünkü herkesin kendine itimada ihtiyacı vardır. Bir insanda bu itimadı veren en büyük kuvvet de karşısındakinin yüzünde gülümseme görmesidir."
"Başarısızlık ve felaketlere rağmen, hayata karşı güvenlerini sonuna kadar saklayabilen iyimser insanlar, daha çok iyi bir anne tarafından büyütülmüş olanlardır."
"İhtiyar; neye yarar? Diye düşünen kimsedir. Çünkü mücadele etmek neye yarar? Sorusuna sıra gelecek, nihayet son sözünü söyleyecektir. Yaşamak neye yarar!"
"Pek az kişiye, mutluluğa erişmek için bir fırsat düşmemiştir, ama pek az kişi de bu fırsattan yararlanmayı bilmiştir."
"Ülkede kolluk kuvvetlerine olan güven zayıfladıkça, aslında rezil birer hırsız olan eşkıyalar tanrışlaştırılır."
"Her şeyin ta tepesine çıkmak iyi şeydir, ama, tepeler ıssızdır, soğuktur, ebedi karlarla kaplıdır."
"Yaşlanmak kötü bir alışkanlıktır yalnızca. Meşgul insanlarınsa buna harcayacak zamanı yoktur."
