Charles Baudelaire

Charles Baudelaire

1821 - 1867

Charles Baudelaire (1821–1867), 19. yüzyıl Fransız edebiyatının en etkili ve tartışmalı figürlerinden biridir. Paris'te doğan Baudelaire, modern yaşamın çelişkilerini, kentin yabancılaştırıcı etkilerini ve estetik arayışları şiirlerinde yoğun biçimde işlemiştir. 1857'de yayımlanan Les Fleurs du mal (Kötülük Çiçekleri) adlı şiir kitabı, güzellik ve yozlaşma, melankoli, erotizm ve ölüm temalarını bir araya getirerek çağının ahlaki normlarını zorlamış; kitap hakkında açılan dava sonucunda bazı şiirlerin çıkarılması kararı alınmıştır. Bu eser, sembolizm akımının gelişmesine doğrudan katkıda bulunmuş ve modern şiirin temellerinin atılmasında belirleyici olmuştur. Baudelaire ayrıca Edgar Allan Poe'nun eserlerini Fransızcaya kazandırmış önemli bir çevirmen ve sivri dil bir sanat eleştirmenidir. Müzik, resim ve edebiyat üzerine yazıları döneminin estetik tartışmalarını şekillendirmiştir. Sağlığı 1860'larda bozulmuş, 1866'da felç geçirip kısmi felç ve görme sorunları yaşamıştır; 31 Ağustos 1867'de Paris'te ölmüştür. Edebi mirası, sembolist poetsel dilsel buluşları ve modernitenin karanlık yönlerini estetikleştirmesi dolayısıyla 19. ve 20. yüzyıl edebiyatı üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır.

Sözler (27)

"Her nerede değilsem, orada mutlu olacakmışım gibi gelir."

"Mutluluk gelip evime yerleşti de ben onu tanıyamadım."

"Güzel ve asil olan her şey mantık ve hesap ürünüdür."

"Düşünceyle oluşan şey maddeden daha canlıdır."

"Bir yığın küçük sevinçtir mutluluğu oluşturan."

"Uyuyuversem! Benim neyime yaşamak."

"Aşk insanın fuhuş eğilimidir."