Alphonse de Lamartine

Alphonse de Lamartine

1790 - 1869

Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine (1790-1869), Fransız şair, romancı, tarihçi ve devlet adamıdır. 21 Ekim 1790'da Mâcon’da doğan Lamartine, özellikle 1820 tarihli Méditations poétiques adlı şiir derlemesiyle romantik akımın Fransa'daki öncülerinden biri olarak ün kazandı. Duygusal lirizmi, doğa betimlemeleri ve bireysel tutkulara verdiği önemle dönemin estetik anlayışını şekillendirdi; Jocelyn ve diğer şiir, düzyazı ve gezi yazılarıyla geniş bir edebi üretim bıraktı. Edebiyat eleştirmenleri onu duygusal sadelik ve dini-mistik eğilimlerin iç içe geçtiği bir üslup sahibi olarak tanımlarlar. Siyasi yaşamı da edebi yükselişi kadar belirgindir. 1848 Devrimi sırasında geçici hükümette etkin rol oynayan Lamartine, kısa süreli olarak geçici hükümetin önde gelen isimlerinden biri olmuş ve cumhuriyetçi, insancıl ilkeleri savunmuştur. Parlamento üyeliği ve dış ilişkilerle ilgili görevler üstlenmiş, aynı zamanda tarih ve siyaset üzerine eserler vermiştir. Hayatının sonraki yıllarında mali sıkıntılar ve kamu ilgisindeki azalma ile karşılaşsa da, Lamartine Fransız romantizminin ve 19. yüzyıl siyasetinin kalıcı figürleri arasında yer almaya devam etmektedir; 28 Şubat 1869'da Paris’te vefat etmiştir.

Sözler (3)

"İnsan dünyayı son bir kez seyredecekse, İstanbul'u seyretmeli."

"Tek bir kişiyi özlersiniz ve her yer ıssız gelir."

"Sevilmek umuduyla sevmek insanidir. Fakat sevmek için sevmek, meleklere özgüdür."