François de La Rochefoucauld
1613 - 1680
François de La Rochefoucauld (1613–1680), Fransız soylu bir ailede doğmuş ve 17. yüzyıl Fransız edebiyatının en etkili ahlak yazarlarından biri olarak tanınmıştır. Paris civarında doğan La Rochefoucauld, gençliğinde askeri ve siyasi yaşamın içinde yer aldı; Fronde ayaklanmaları sırasında saray ve siyaset çevrelerinde aktif oldu. Yaşam deneyimleri ve gözlemleri, insan doğası ve toplumsal davranışlar üzerine geliştirdiği keskin ve özlü teşhislerin temelini oluşturdu. Edebi olarak en çok bilinen eseri "Maximes" (Maksimler) olup, insan motivasyonlarının ikiyüzlülük, kendini çıkarcı tutum ve gurur ekseninde nasıl şekillendiğini kısa, aforizmik cümlelerle ortaya koyar. La Rochefoucauld’un üslubu sadelik ve zekâya dayanır; görüşleri hem çağdaşlarını hem de sonraki kuşak düşünür ve yazarları derinden etkilemiştir. Eserleri ahlak felsefesi, psikoloji ve edebiyat eleştirisi disiplinlerinde referans metinler olarak değerlendirilmektedir. Hayatı boyunca anılarını ve gözlemlerini yazıya dökmüş, Fransız edebi klasisizminin önemli bir temsilcisi olarak kabul edilmiştir.
Sözler (64)
"Küçük insanlar küçük şeylere çok kırılırlar, büyük insanlar bunların hepsini görür, fakat kırılmazlar."
"Küçük kusurlarımızı itiraf edişimiz, büyük kusurlarımız olmadığına herkesi inandırmak içindir."
"Kendimizi başkalarına benzetmeye, gizlemeye o kadar alışmışız ki en sonunda kendimizi gizleriz."
"Kadınların çoğunun dostluktan bir şey anlamamaları, aşkı tattıktan sonra dostluğun yavan gelmesidir."
"İnsanların mutlulukları ya da mutsuzlukları, kaderin olduğu kadar da karakterlerinin eseridir."
"İnsanların çoğu, aşk diye bir kelimenin olduğunu bilmeselerdi, onlar için hiçbir şey fark etmezdi."
