Ahî Evran
1171 - 1261
Ahî Evran (genellikle Ahî Evren olarak da anılır), Anadolu’da Ahilik teşkilatının kurucusu ve ortaçağ Türk-İslam toplumunda esnaf ve zanaat ahlakının sistematik biçimde örgütlenmesinde merkezi bir figür olarak kabul edilir. Büyük ölçüde tasavvufi bir eğitim almış bir mürşid ve eğitimci olarak anılan Ahî Evran, esnaf kardeşlikleri etrafında dayanışma, meslekî eğitim, dürüstlük ve toplumsal adalet ilkelerini tesis etmiş; bu ilkeler kısa zamanda kent yaşamının ve ticaretin düzenleyici kurallarına dönüşmüştür. Kaynaklarda Anadolu’nun farklı merkezlerinde faaliyet gösterdiği, ahilik teşkilatı aracılığıyla zanaatkârların mesleki eğitimini ve sosyal güvenliğini sağlamaya çalıştığı aktarılır. Ahî Evran’ın öğretileri, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde şehir hayatı ve esnaf örgütlenmeleri üzerinde uzun süreli etki bırakmıştır; ahilik kuralları, meslek ahlakı ve toplumsal sorumluluk anlayışı hem hukuki hem de kültürel söylemlere nüfuz etmiştir. Kırşehir yakınlarında anılan türbesi ve adına düzenlenen anma törenleri, Ahî Evran’ın hem tarihsel bir şahsiyet hem de kolektif hafızada simgesel bir lider olarak yaşadığını gösterir. Günümüzde Ahî Evran, Türkiye’de ekonomik etik, zanaatkârlık geleneği ve yerel tarih çalışmaları bağlamında sıkça referans verilen bir isimdir.
Sözler (3)
"Gelen gelsin saadetle, giden gitsin selâmetle…"
"Eşine, işine, aşına özen göster."
"Ahi’nin eli, kapısı, sofrası açık olmalı; gözü beli ve dili kapalı olmalı."