Epikür

Epikür (M.Ö. 341–M.Ö. 270), Antik Yunan’da Samos doğumlu bir filozoftur ve Epikürcülük (Epicureanism) olarak bilinen etiğe dayalı felsefi okulun kurucusudur. Atina’da kurduğu “Bahçe” (The Garden) adlı okulda, atomculuk geleneğini benimseyerek doğa felsefesi, bilgi kuramı ve etik üzerinde sistematik çalışmalar yaptı. Epikür’e göre mutluluk, hazların en güvenli biçimi olan acıdan ve korkulardan arınma (ataraksia) ile sağlanır; dolayısıyla erdem, insanın huzuruna ve ölçülü hazlara ulaşmasını sağlayan bir araçtır. Evrenin atomlardan ve boşluktan oluştuğunu savunan tezleri, Demokritos ve Leucippus çizgisine eklemeler getirmiştir. Epikür’ün eserleri büyük oranda kaybolmuş olsa da mektupları ve kafataslarıyla (Letter to Menoeceus vb.) ile öğretisinin temel ilkeleri günümüze ulaşmıştır. Romalı şair Lucretius’un “De Rerum Natura” adlı eserinde Epikürcü öğretiler yaygın biçimde aktarılmış, Orta Çağ ve sonrasında ise bazen yanlış yorumlanarak ataerkil ve hazcı bir anlayışla ilişkilendirilmiştir. Modern düşüncede Epikür’ün insan doğası, mutluluk ve bilimsel doğa görüşüne yaptığı katkılar yeniden değerlendirilmiş; etik ve politika felsefesinde etkisi sürmüştür.