Ezop
Ezop (Aesop) antik Yunan dünyasının en tanınmış fabl anlatıcılarından biri olarak kabul edilir; geleneksel olarak MÖ 6. yüzyıla tarihlenir, ancak yaşam öyküsü ve tarihçesi kesin belgelerle sabitlenememiştir. Antik kaynaklarda Ezop genellikle köle kökenli, kıvrak zekâlı bir hikâye anlatıcısı olarak betimlenir; bazı anlatılar onu Samos, Sardes veya Frigya çevresine bağlar. Kişisel yaşamına dair anlatımlar çoğunlukla efsanevidir ve Herodotos gibi kaynakların karışık tasvirleri nedeniyle gerçeklikle efsane arasında bir sınır vardır. Ezop’a atfedilen fabllar, insan doğası, siyaset, erdem ve ahlak hakkında kısa, öğüt verici öyküler içerir; genellikle konuşan hayvanlar aracılığıyla evrensel dersler sunar. Bu hikâyeler sözlü gelenekle yayılmış, daha sonra Yunanca, Latince ve Orta Çağ ile Rönesans dönemlerindeki derlemeler yoluyla yazılı hale gelmiştir (ör. Babrius, Phaedrus ve sonraki Avrupa derlemeleri). Modern dönemde "Aesop's Fables" başlığı altında toplanan öyküler eğitimde, edebiyatta, görsel sanatlarda ve popüler kültürde uzun süreli bir etki yaratmıştır. Akademik çevrelerde Ezop’un tek bir yazar mı yoksa kolektif bir gelenek mi olduğu tartışılmaya devam etmektedir; ancak onun adı, kısa, didaktik fabl türünün simgesi olarak küresel ölçekte yerini korur.
Sözler (39)
"Nice insanlar vardır, kendilerini düşmanlardan korurlar ama hiç farkında olmadan, düşmandan da tehlikeli dostların eline düşerler."
"Gördüğünüz iyiliği unutmayın ona karşılık siz de bir iyilik edin ama kötülere de sizden uzaklaştırmanın bir yolunu bulun."
"Birtakım değersiz insanlar vardır, ortalık karıştı mı kendilerine büyük insan süsü vermeye kalkarlar."
"Ben, aynı zamanda hem sıcak hem de soğuk üfleyen bir insanla hiçbir işim olmasını istemem."
"Yeni dostlar uğruna eski dostlarını bırakanlar, çoğu kere yapayalnız kalırlar."
