I. Bayezid
1360 - 1403
I. Bayezid (lakabı: Yıldırım Bayezid), 14. yüzyılın sonlarında hüküm süren Osmanlı padişahı olup saltanatı 1389–1402 yılları arasındadır. Babası I. Murad’ın ölümü sonrası tahta geçmiş, kısa ve hızlı askeri harekâtları nedeniyle “Yıldırım” lakabıyla anılmıştır. Anadolu ve Balkanlar’da Osmanlı egemenliğini pekiştirmek için bir dizi sefer düzenlemiş; birçok Anadolu beylik ve Balkan yerel güçleri üzerinde baskın kurarak merkezi otoritenin güçlenmesine katkıda bulunmuştur. 1396 yılında düzenlenen Haçlı seferini bozguna uğratarak ün kazanmış, dönemin en güçlü Batı karşıtı komutanlarından biri olarak tanınmıştır. Saltanatı idari ve askeri merkezileşme eğilimleriyle de karakterizedir; hem yeni fethedilen bölgelerin örgütlenmesinde hem de ordunun disiplininde etkili olmuştur. 1402’de Timur ile Ankara’da çarpışmış ve bu savaş Osmanlı tarihinde belirleyici bir dönüm noktası olmuştur: Bayezid esir düşmüş, esareti sırasında 1403’te ölmüştür. Ankara yenilgisi sonrası Osmanlı’da bir dönem olan Fetret Devri başlamış, merkezi otorite geçici olarak zayıflamıştır. Bayezid’in kısa ama etkili hüküm dönemi, Osmanlı’nın hem Anadolu’daki hâkimiyetini pekiştirmesi hem de Avrupa’daki nüfuzunu artırması bakımından tarihsel öneme sahiptir.
Sözler (6)
"Her kim ömrü boyunca ikindi ve akşam namazlarının sünnetlerini terk etmemiş ise, ilk Cuma namazında imam olsun."
"Adaletten ayrılma, acizlere ve biçarelere karşı merhametli ol. Kimsesizlere şefkat göster, herkesin sana ram olmasını istiyorsan ulemaya çok saygı göster, zaruret olmadıkça kimseye sert davranma."
"Gidin, daha çok müttefik ve daha büyük ordularla karşıma çıkın ki, kazanacağım şan ve zafer de daha büyük olsun!"
