Cahit Sıtkı Tarancı
1910 - 1956
Cahit Sıtkı Tarancı (4 Ekim 1910, Diyarbakır – 12 Ekim 1956), Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin önde gelen isimlerinden biridir. Şiirleri, lirizm, zaman ve ölüm temaları etrafında yoğunlaşır; sade ama ritmik bir dil kullanımıyla tanınır. Eserlerinde bireysel duygular ile memleket özlemi arasında kurulmuş güçlü bir bağ görülür ve ‘‘Otuz Beş Yaş’’ başta olmak üzere birkaç şiiri geniş kitlelerce bilinir. Şiirlerinin melodik yapısı, pek çokının şarkı ve bestelere dönüştürülmesine zemin hazırlamıştır. Tarancı, kısa yaşamına rağmen Türk şiirinde kalıcı bir etki bırakmıştır. Hem klasik nazım öğelerinden hem de modern şiirin söyleminden beslenen üslubu, sonraki kuşak şairler tarafından da takdir edilmiştir. Şiir kitapları ve seçkileri aracılığıyla Türk edebiyatı kanonunda yerini almış, yaşamı ve yapıtları edebiyat araştırmalarında sıkça ele alınmıştır. Ölümü sonrası eserleri yeniden basılmış ve şiirleri geniş okumalarla güncelliğini korumuştur; Türk edebiyatında duygusal yoğunluğu ve insana dair sarsıcı gözlemleriyle anılmaya devam etmektedir.
Sözler (8)
"Yaşım ilerledikçe daha çok anlıyorum,Ne büyük nimet olduğunu, ah ey güzel gün.Boş yere üzülmekte mana yok, anlıyorumKadrini bilmek lazım artık her açan gülün.Şükretmek türküsüne daldaki her bülbülün,Y…"
"Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok; yok bizi arayan, soran kimsemiz. Öylesine karanlık ki gecemiz, ha olmuş ha olmamış penceremiz."
"Var olan bir sen, bir ben, bir de bu bahar. Elden ne gelir ki? Güzelsin, gençliğin var."
"Neden sonra farkına varıyorsun, etrafındaki korkunç ıssızlığın. Yâr olsun, dost olsun, ne arıyorsun, adresi belli mi vefasızlığın?"
"Bir şey ki hava gibi, ekmek gibi, su gibi, lâzım insana, lâzım onsuz yaşanılmıyor. Ana baba gibi, dost gibi, yavuklu gibi, kalp titremeden göz yaşarmadan anılmıyor."
"Suyun kurusun, kanadın kırılsın değirmen. Yetişir beni öğüttüğün. Bırak cahilliğim, saflığım gitmesin elden. Bilmek yanmakmış büsbütün."
"Ne doğan güne hükmüm geçer,Ne halden anlayan bulunur;Ah aklımdan ölümüm geçer;Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur."
