Murathan Mungan

Murathan Mungan

1955 - günümüz

Murathan Mungan, 21 Nisan 1955'te İstanbul'da doğmuş, Türk edebiyatının önemli isimlerinden biridir. Şair, oyun yazarı ve romancı olarak tanınan Mungan, özellikle şiirleri ve tiyatro eserleriyle edebiyat dünyasında kendine özgü bir yer edinmiştir. Mungan, Mardin kökenli bir aileden gelmektedir ve bu kültürel zenginlik eserlerinde sıkça kendini göstermektedir. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nden mezun olan yazar, edebiyat kariyerine şiirle başlamış ve ardından tiyatro oyunları, romanlar ve hikâyelerle devam etmiştir. En bilinen eserleri arasında 'Troyalılar', 'Mahmud ile Yezida', 'Yaz Geçer', 'Cenk Hikayeleri' ve 'Paranın Cinleri' bulunmaktadır. Eserlerinde bireysel ve toplumsal meseleleri, kimlik arayışlarını, aşkı ve insan ilişkilerini derin bir şekilde işler. Murathan Mungan, Türk edebiyatında modern ve postmodern unsurları birleştiren özgün bir yazar olarak kabul edilir.

Sözler (92)

"Sürekli geçmişe dönüp bakarsan boynun tutulur."

"Çok sevmenin sevgisizliğine uğradım ben..."

"Acı veriyorsa geçmiş; geçmemiş demektir."

"Biz büyük ve kirlendi dünya."

"Bazı umutlar başka zamanlarındır.."

"Aramaktan vazgeç demiyorum, bulmaktan vazgeç."

"Yalnız biri olsun isterken, 'yalnız biri' oldum istemeden."

"Alçalan insanların yükselen değerlerinden uzak duruyorum."

"Gözleri olan hiçbir canlıyı yeme hakkını kendimde göremem."

"Ne zaman içime biraz fazla baksam yükseklik korkum depreşir."

"Ne zaman bir düş kursam, ertesi gün hayal kırıklarını topluyorum."

"Kimsenin kimsesi yok ki, herkesin kendi elmasında kendi diş izleri."

"İnsan ne yaşarsa yaşasın, sonunda her şey bir gün batımına bakıyor."

"Bazı insanlar meşe ağacı gibidirler, eğilip bükülmezler, sadece kırılırlar."

"Gümüş sahibi olmayanlar, gümüşün karardığını bilmezler. Onlar gümüşü hep ay kadar parlak sanırlar."

"Bazı sözler karanlıkta söylenir, diyorum uykularımın birinde. Bazı sözler hiçbir zaman, diyorum kendi sesime uyanırken. Bazı sözler karanlıkta söylenir, bazı sözler hiçbir zaman..."

"Aşk kapıyı çaldığında hemen açma... Bazıları, çocuklar gibi zile basıp kaçıyor."

"Bazen sarhoşken, karanlığın içinde yüksek sesle söylüyorum adını. Ya da birinin kollarındayken, bazen pencereyi açıp, sokaktan geçiyormuşsun gibi ardından sesleniyorum. Hep başkaları bakıyor yukarıya.…"

"Unutarak ve vedalaşarak geçilen durakların birinde inmemiz gerekir bindiğimiz düşlerden, hayat belki başka biri yapar bizi."

"Huzurluyum. Mutluluk benim için hiçbir zaman önemli olmadı. Daha çok rastlantı gibi yaşadım mutluluğu. Kısa anların hediyesi gibi. Yaşamımın karşıma çıkardığı bazı anlar benim için mutluluk demekti, o…"