Leonid Andreyev
1871 - 1919
Leonid Andreyev, 21 Ağustos 1871'de Rusya'nın Oryol şehrinde doğmuş ve 12 Eylül 1919'da Finlandiya'da hayatını kaybetmiş bir Rus yazar ve oyun yazarıdır. Rus edebiyatının önemli figürlerinden biri olan Andreyev, özellikle karamsar ve varoluşçu temalarıyla tanınır. Hukuk eğitimi almasına rağmen, edebiyata olan ilgisi onu yazarlık kariyerine yönlendirmiştir. İlk eserleri kısa hikayelerden oluşur ve bu hikayelerde bireysel trajediler ile toplumsal eleştiriler ön plandadır. En bilinen eserlerinden biri olan 'Kızıl Kahkaha', savaşın yıkıcılığını ve insan ruhu üzerindeki etkilerini derinlemesine işler. Ayrıca 'İnsan Hayatı' ve 'Yedi Asılmışların Hikayesi' gibi eserleri de büyük ilgi görmüştür. Andreyev, eserlerinde genellikle insanın iç dünyasını, ahlaki çatışmaları ve ölümün kaçınılmazlığını ele almıştır. 1917 Rus Devrimi'nden sonra Finlandiya'ya göç etmiş ve burada hayatının son yıllarını geçirmiştir.
Sözler (28)
"Yalnızlığım çok büyük. Arkadaşa ihtiyacım yok ama kendimden bahsetmeliyim ve konuşacak kimsem yok."
"Evet, kitap okurum ama tek bir amaç için: insandan nasıl nefret edileceğini öğrenmek ve onu hor görmek."
"Müthiş yalnızım. Öyle yakın dost filan istemiyorum, istediğim kendimi anlatmak, ama anlatacağım kimse yok."
"İnsan ölür. Karanlıktan gelen, karanlığa geri döner ve hiçbir iz bırakmadan zamanın sınırsız boşluğuna yeniden emilir."
"Bir insanın başına doğmaktan daha kötü ne olabilir? Boğulan bir insana ıslanmaktan korkmuyor mu diye sormak gibi."
"Yokluk gecesinde, görünmeyen bir elin yaktığı küçük bir mum da çıkar. Alevini iyi işaretleyin: çünkü o, o İnsanın hayatıdır."
"Hıristiyanları sevmiyorum. Hayat ağacını sallarlar, meyve vermesini yasaklarlar ve güzel kokulu çiçeklerini rüzgâra saçarlar."
"İnsanlar her zaman katildir ve sakinlikleri ve cömertlikleri, tehlikeden uzak olduğunu bilen, iyi beslenmiş bir hayvanın sakinliğidir."