Federico García Lorca
1898 - 1936
Federico García Lorca (1898–1936), 20. yüzyıl İspanyol edebiyatının en etkili şair ve oyun yazarlarından biridir. 5 Haziran 1898'de Granada'da doğdu; hukuk, edebiyat ve müzik eğitimleri aldıktan sonra Madrid'deki Residencia de Estudiantes çevresinde Salvador Dalí ve Luis Buñuel gibi çağdaşlarıyla yakın ilişkiler geliştirdi. Eserlerinde Endülüs folkloru, flamenko ritimleri, mit ve modernist/sürrealist öğeleri ustalıkla harmanladı. “Romancero gitano” (Çingene Romanları), “Poeta en Nueva York” ve öne çıkan tiyatro oyunları arasında yer alan “Bodas de sangre”, “Yerma” ve “La casa de Bernarda Alba” başta gelen işleridir. Lorca’nın üretimi hem şiirsel imgelerin yoğunluğu hem de sosyal ve cinsiyet temalarına duyarlı anlatımıyla dikkat çeker. Eserleri toplumsal baskı, bireysel özgürlük, aşk ve ölüm gibi evrensel temaları işlerken İspanyol kültürel mirasını evrensel bir dile taşımıştır. 1936’da İç Savaşın ilk günlerinde Milliyetçi güçler tarafından tutuklanıp öldürüldü; cesedinin yeri kesin olarak tespit edilememiştir. Ölümü ve kimliği nedeniyle bir dönem politik ve kültürel simge haline gelen Lorca, dünya çapında sayısız dile çevrilmiş ve araştırma, sahneleme ve anma etkinlikleriyle anılmaya devam etmektedir.
Sözler (13)
"Çünkü, baştan sona sefalet ve haksızlıklarla dolu bir dünyada her sabah uyanır uyanmaz yapılacak iş çığlık atmak olmalı: Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum!"
"Bu dünyada her daim hiçbir şeyi olmayanların yanında olacağım; kendilerinden, o hiçbir şeye sahip olmamanın huzuru bile esirgenen insanların yanında."
"Dünya, dünya ve insanlar, insan bedeni ve ruhu, benim ruhum ve başkalarının ruhları bana acı veriyor."
"Bir şiir, sadece bir şiir olarak kalmaz. Aynı zamanda bir duygu, bir anı, bir insanın hayatıdır."
