Kemal Tahir
1910 - 1973
Kemal Tahir (1910–1973), Türk edebiyatının önemli romancılarından ve toplumsal gerçekçi geleneğin önde gelen temsilcilerinden biridir. Romanlarında Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş dönemindeki sosyal ve ekonomik dönüşümleri, köy-toplum ilişkilerini ve devlet-toplum etkileşimini derinlemesine ele almıştır. Eserlerinde tarih ve sosyoloji unsurlarını kurmaca anlatımla birleştirerek geniş kitlelere ulaşan bir anlatı dili geliştirmiştir. Edebî üretimi arasında Devlet Ana, Yorgun Savaşçı, Esir Şehrin İnsanları ve Kurt Kanunu gibi yapıtlar öne çıkar; bu eserlerde millî mücadele yılları, işgal dönemleri ve kırsal/toplumsal yapılar sıkça işlenir. Kemal Tahir, Türkiye’de toplumsal tarihin romancılıkla buluştuğu bir üslup kurmuş ve sonraki kuşak yazarlar üzerinde belirgin bir etki bırakmıştır. Hem roman hem de toplumsal-tarihsel çözümlemelerle entelektüel arenada önemli bir yere sahiptir.
Sözler (96)
"Bir memlekette insanlar namuslu olduklarıyla ayrıca övülüyorlarsa, o memleketin hali dumandır."
"Aslında halklarına baskı yapan idareler, isteseler bile halkçıcı olamamış pis idarelerdir. Halkçıcı olamamak soygunculuktan, bir de yeteneksizlikten gelir."
"En büyük silahımız olan düşünme gücünün asıl işi gerçeği bulmak, anlamak ve değiştirmektir."
"Evet, bu dünyada her şey, sanki çok korkunç birer suç işliyormuş gibi, birbirlerinden gizleyerek baharı tutmaya, bahara kadar ufalanıp dağılmamaya çabalıyordu."
