Immanuel Kant
1724 - 1804
Immanuel Kant (1724–1804), Alman aydınlanma döneminin önde gelen filozoğudur ve eleştirel felsefe geleneğinin kurucusu olarak kabul edilir. Königsberg’de doğup yaşamış ve hayatının büyük bölümünü eğitim ve akademik çalışmalara adamıştır. En bilinen eseri Kritik der reinen Vernunft (Saf Aklın Eleştirisi) ile bilgi kuramı, metafizik ve ahlak felsefesi alanlarında köklü bir dönüşüm başlatmış; aklın sınırlarını, deneyim ile akıl arasındaki ilişkinin koşullarını sistematik biçimde incelemiştir. Kant’ın felsefesi, fenomen ve numen ayrımı, kategoriler kuramı ve sentetik a priori yargılar gibi kavramlarla karakterizedir. Kant’ın ahlak teorisi, ödev ahlakı ve kategorik imperatif kavramlarıyla etik düşünceyi derinden etkilemiştir; siyaset, estetik ve din felsefesi üzerine de önemli katkıları vardır. Eserleri 19. ve 20. yüzyıl felsefesinde idealizm, analitik felsefe ve kıta felsefesi üzerindeki tartışmaların temel taşlarından biri olmuş; modern epistemoloji ve normatif teorilerin şekillenmesinde belirleyici olmuştur. Akademik literatürde, eleştirici yöntemi ve sistematik yaklaşımı nedeniyle hem hayranlık hem de yoğun eleştiriye konu olmuş, bugüne dek felsefe, hukuk ve siyaset teorisi çalışmaları için vazgeçilmez bir kaynak olmaya devam etmektedir.
Sözler (27)
"İki Şey var ki, ruhumu hep yeni, hep artan bir hayranlık ve müthiş bir saygıyla dolduruyor: Üzerimdeki yıldızlı gökyüzü ve içimdeki ahlak yasası."
"Çocuklar içinde bulunulan zaman dilimi için değil, fakat gelecekte insanın mümkün gelişmiş durumu için eğitilmelidir."
"Tanrıyla konuşmayı dilemek saçmadır. Kavrayamadığımızla konuşamayız; ve Tanrı’yı kavrayamayız; O’na sadece inanabiliriz. İşte bu yüzden duacının davranışları özneldir."
"Greklerin şu sözü'nü unutarak filozoflar bile savaşı insanlığı yücelten bir şey olarak övgüleyecekler: Savaş öldürdüklerinden daha fazla nedeni olduğu şeytanilikler yüzünden kötüdür."
