Henri Barbusse

Henri Barbusse

1873 - 1935

Henri Barbusse (17 Mayıs 1873, Asnières-sur-Seine – 30 Ağustos 1935, Paris), Fransız romancı, gazeteci ve siyasal aktivisttir. Gençlik yıllarında gazetecilik ve edebiyatla ilgilenen Barbusse, I. Dünya Savaşı’nda cephede geçirdiği zamanın izlerini taşıyan Le Feu (1916) adlı romanıyla geniş bir okur kitlesi ve eleştirel ilgi kazandı; bu eser aynı yıl Prix Goncourt ile ödüllendirildi. Le Feu, savaşın gerçek yüzünü betimleyerek modern savaş romanının çarpıcı örneklerinden biri olarak kabul edilir ve Barbusse’un edebi ününü pekiştirdi. Savaş sonrası dönemde Barbusse, barışçılık ve sol siyasete yöneldi; 1919’da Clarté hareketinin çevresinde toplanan entelektüellerle ilişkili oldu ve daha sonra Fransız Komünist Partisi’ne yakın duruş sergiledi. Sovyetler Birliği’ni ziyaretleri ve sosyalist deneyime dair yazılarıyla dönemin sol entelektüel tartışmalarında etkin bir figür olarak yer aldı. Hem kurmacada hem de gazetecilik ve politik yazılarında toplumun adaletsizliklerini, savaşın yıkıcılığını ve kolektif dayanışmanın önemini işleyen Barbusse, 20. yüzyılın savaş karşıtı ve sol entelektüel geleneğinin önemli temsilcilerinden biri olarak anılmaktadır.

Sözler (36)

"Her şey tamamıyla kaybolunca; insan bir zamanlar çok mutlu olduğunu anlıyor."

"Düşünmek gerek, ama başkalarının aklıyla değil, kendi aklınla düşüneceksin."

"Bir şey gerçekten bittiğinde, her şey bitmiş gibi gelmez mi insana?"

"Birbirine saldırmış iki ordu, intihara kalkışmış bir büyük ordudur."

"İnsanlık, ölüm korkusu üzerine kurulmuş bir yenilenme arzusu."

"İnsanın kendini ifade etmesinin en kusursuz yoludur edebiyat."

"Tanrı beni teselli edemez, çünkü bana istediğim şeyi veremez."

Din

"İnsanlık ölüyor ve bu can çekişmenin tanığı da, çağdaş zaman."

"Yaşıyorum ama, biliyorum, insan ölümünden önce tükeniyor."

"Enternasyonalist olmadan, özgürlükten yana olunamaz."

"Değişme için çalışmayan kötülük için çalışıyor demektir."

"Çıldırıyor muyum? Hayır, çılgın olan gerçeğin kendisi."

"Savaş, basit erlerin etiyle canından teşkil edilmiştir."

"En yakınımızda olan şeyi çoğu zaman farketmeyiz."

"Işıkta görüntümüz var. Oysa karanlıkta biz varız."

"Dar görüş, insan zekâsının bir hastalığıdır."