Özdemir Asaf

Özdemir Asaf

1923 - 1981

Özdemir Asaf, 11 Haziran 1923'te Ankara'da doğmuş ve 28 Ocak 1981'de İstanbul'da vefat etmiş Türk şair ve yazardır. Asıl adı Halit Özdemir Arun olan şair, Türk edebiyatının en önemli modern şairlerinden biri olarak kabul edilir. Özellikle kısa ve özlü şiirleriyle tanınan Asaf, aşk, insan ilişkileri ve yaşamın anlamı gibi evrensel temaları işler. İlk ve orta öğrenimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladıktan sonra Kabataş Erkek Lisesi'ni bitirmiştir. Daha sonra İstanbul Üniversitesi'nde hukuk, ekonomi ve gazetecilik bölümlerinde öğrenim görmüş ancak mezun olmamıştır. Özdemir Asaf, 1951 yılında Sanat Basımevi'ni kurarak kendi şiir kitaplarını yayımlamaya başlamıştır. İlk şiir kitabı "Dünya Kaçtı Gözüme" 1955 yılında yayımlanmıştır. Ardından "Sen Sen Sen", "Bir Kapı Önünde", "Yalnızlık Paylaşılmaz" gibi eserleriyle edebiyat dünyasında derin izler bırakmıştır. Şiirlerinde genellikle sade bir dil kullanmış ve anlam yoğunluğu yüksek dizelerle okuyucularını etkilemiştir. Özdemir Asaf, yaşamı boyunca Türk şiirine farklı bir soluk getirmiş ve eserleriyle geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmıştır.

Sözler (38)

"Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı."

"Ben birini sevmiyordum. O da beni sevmiyordu. Bir gün bir yerde randevulaştık. Ben gitmedim. O da gelmedi."

"Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm."

"Bir insan treni kaçırırsa başka bir tren gelir onu alır. Bir ulus treni kaçırırsa başka bir ulus gelir onu alır."

"Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!"

"Bugüne en uzak gün, dün."

"Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu,Birinciliği beyaza verdiler."

"Damla biraz daha küçük veya büyük olamayacağı gibi ben de biraz daha şöyle biraz daha böyle olamam."

"Dünüyle ünlü insanlar bugün gün yüzü görmezler."

"Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır."

"Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu!.. Gelmemen büyük yalnızlığımı doldurdu..."

"Gerçek değer; gelmesi boşluk dolduran değil gitmesi boşluk yaratan."

"Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım."

"Kendi bahçesinde dal olamayanın biri, girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor."

"Ne derseniz deyin, heykellerin saçı yoktur."

"Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır."

"Sustuğunu bilen olgundur, bildiğini susan değil."

"Yanına kadar koştuktan sonra, bir adım daha atamayacaksan eğer; oraya kadar sakın koşma. Sana değil, bekleyene yazık olur."

"Yaşamak için bırakılmış bir yön baktım, yoktu: Ben direnmek için elimden gelin yaptım."

"Her sevenSevilenin boy aynasıdır.SevmekSevilenin o aynaya bakmasıdır."