II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed)
1432 - 1481
II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed) 30 Mart 1432'de Edirne'de doğmuş ve 3 Mayıs 1481'de vefat etmiş Osmanlı padişahıdır. Babası II. Murad, II. Mehmed iki ayrı dönemde tahta geçti: ilk olarak 1444–1446 yılları arasında çocuk yaşta vekâleten, sonra 1451'den ölümüne dek tam egemen olarak hüküm sürdü. En bilinen fiili 29 Mayıs 1453'te gerçekleştirdiği İstanbul'un fethi olup, bu olay Bizans İmparatorluğu'nun sona ermesine ve Osmanlıların küresel güç statüsüne yükselmesine zemin hazırladı. Fetih sonrasında İstanbul'u imar edip yeniden nüfuslandırarak şehrin idari ve kültürel merkez olarak yeniden inşasını teşvik etti. Fatih, yalnızca bir askerî lider değil aynı zamanda güçlü bir devlet yöneticisi ve hukuk düzenleyicisiydi; merkezi otoriteyi güçlendirip yeni kanunlar ve düzenlemelerle idarî reformlar yaptı. Sanat, mimari ve ilim hamisi olarak bilinir; saray, cami, medrese ve kütüphaneler inşa ettirip farklı etnik ve dini grupları şehre yerleştirerek çokkültürlü bir yapının oluşmasını sağladı. Balkanlar, Ege ve Anadolu'da genişlemeyi sürdürdü; denizcilik ve ticaret politikalarını geliştirerek Osmanlı devletinin diplomatik ve askerî kadrosunu modernize etti. Ölümü, 1481'de bir sefer hazırlığı sırasında gerçekleşti ve ardında imparatorluğun kuruluş ve merkezileşme sürecinde dönüştürücü bir miras bıraktı.
Sözler (16)
"Çok kereler Fâtih'in karşısında kaldığı meseleleri düşündüğüm zaman ben de aynı hâl çarelerine varmışımdır. Yalnız Fâtih, benim karşısında kaldığım hadiseleri nasıl hallederdi? Bunu merak ederim. Fâti…"
"Bu zahmetler Allah içindir. Elimizde İslâm kılıcı vardır. Eğer bu zahmeti ihtiyar etmesevüz, bize gazî demek layık olmazdı."
"Fakirlerin ve yetimlerin kursağından kesilen nimeti ne askerimize, ne ameleme yediririm. Biz has müminleriz, kursağımıza netameli nevale girmez."
"Evet, padişah benim. Ancak siz yine de çiçekleri ona veriniz. Çünkü kendisi benim hocamdır."
"Agamemnon Truva’yı zaptettiğinde onu meşhur edecek bir Homeros vardı. Benim ise bir Homeros’um yok."
"Yunanların dehası mülkünü ganimet olarak eline geçiren Turahan'ın oğluna din ve devlet ne kadar şükran borçludur."
"Beyine söyle, bu tavuklar nasıl ki bir çuval darıyı anında yedilerse, yeniçerilerim de savaşmaya değil, keçi otlatmaya alışık olan adamlarına böyle davranacaklardır."
"Ana, biz İslamiyetin kılıcını elimizde tutarız. Ancak bunca zahmet karşılığında gazi unvanını elde edemeden ölürsem Allah ve Peygamber'in katında yüzlerine nasıl bakarım?"
"Düşmandan yüz çevirmek korkaklıktır. Benim ikbalim yücedir. Talihsizlik ise düşmanın nasibidir."
"Sizlere tutsakları ve hazineleri bıraktım, ama anıtlar yalnız bana aittir."
