Pablo Neruda
1904 - 1973
Pablo Neruda (doğum adı Neftalí Ricardo Reyes Basoalto, 12 Temmuz 1904 – 23 Eylül 1973), Şilili şair, diplomat ve siyasetçidir. Genç yaşta yayımladığı şiirlerle dikkatleri çeken Neruda, özellikle 1924 tarihli Veinte poemas de amor y una canción desesperada (Yirmi Aşk Şiiri ve Bir Umutsuzluk Şarkısı) adlı eseriyle uluslararası üne kavuştu. Şiirlerinde lirizm, doğa imgeleri ve yoğun duygusallık ile politik bağlılık arasında bir denge kurmuş; 1971'de Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülerek çağdaş İspanyolca şiirin en önde gelen isimlerinden biri olmuştur. Neruda aynı zamanda diplomatik görevler üstlenmiş, çeşitli ülkelerde Şili'yi temsil etmiş ve aktif bir siyasi figür olarak Komünist Parti ile yakın ilişkiler içinde olmuştur. Başlıca yapıtları arasında Canto General (Büyük Kant) gibi tarihsel ve epik kapsamlı eserler yer alır; bu eserler kıtanın tarihine ve sömürüye karşı eleştirel bir bakış getirir. 1973'te Şili'de ölümüne kadar edebi üretimini sürdürmüş; ölümü ve bazı ayrıntıları uzun süredir tartışma konusu olmuş olsa da mirası şiirsel güç, politik sorumluluk ve kültürel etkisiyle yaşamaktadır.
Sözler (15)
"Biten bir aşkın hemen ardından bir başkasıyla başlayan şeyin adı, ilişki değil çelişkidir."
"Aslında kadın; erkeğin beğenen bakışlarından çok, hemcinsinin kıskançlık dolu bakışlarını görünce, güzel olduğundan emin olur."
"Asla aşk acısı çeken birine aşık olmayın. O kişi yaralıdır ve yara bandı olarak sizi kullanır."
"Eskiden hayallerimiz vardı, gerçekleştirmeyi umduğumuz. Şimdi bırakın gerçekleştirmeyi, umabilmek en büyük hayalimiz oldu."
"Gözyaşım kadar değerlisin; ama nasıl gözyaşlarım gözümden düştüyse şimdi sen de öylesin."
"Hayatta hiçbir zaman bir başkasına tüm benliğinle güvenme; çünkü hiç kimse sana tüm benliğiyle görünmez."
"Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur; ama aslında neyin hayalini kurarsan kur, yalnızlık her hayalin sonudur."
"İnsanlarla yüz yüze konuşarak her sorunu halledebilirsin; ama bazı insanlar gelir önüne, hangi yüzüne konuşacağını bilemezsin."
"Şair, her şeyden önce yaşadığı toplumun sorunlarına, giderek tüm dünyaya karşı sorumludur."
"Kalbi kırdıktan sonra gelen özür, doyduktan sonra sofraya gelen tuz gibidir. 'İhtiyaç' kalmaz."
"Hiç sevmediği halde neden hep değerli olur bırakıp giden ve neden hiç düşünmeden teslim olur kalbin; o seni hiç sevmemişken."
