Raymond Aron

Raymond Aron

1905 - 1983

Raymond Aron (1905–1983), 20. yüzyıl Fransız düşünce hayatının önde gelen sosyolog, filozof ve siyaset bilimcilerinden biridir. École Normale Supérieure'de eğitim görmüş, daha sonra çağdaş siyaset teorisi, uluslararası ilişkiler ve sosyoloji alanlarında önemli eserler vermiştir. Aron's kritik yaklaşımı Marxizme ve totaliter eğilimlere karşı mesafeli, liberal-demokratik değerlere güçlü bir bağlılık sergilemiş; entelektüel tartışmalarda dengeli ve analitik bir üslup benimsemiştir. Aron'un başlıca eserleri arasında L'Opium des intellectuels (1955) ve Paix et guerre entre les nations (Peace and War) ile Les grandes tendances de la pensée sociologique (Main Currents in Sociological Thought) sayılabilir. Akademik görevlerinin yanı sıra gazetecilik ve kamu söyleşilerinde de etkin olmuş, Fransa'da ve uluslararası alanda siyaset kuramı ile modern toplum eleştirisine katkıda bulunmuştur. 1978'de kurucuları arasında yer aldığı Commentaire dergisi gibi girişimler aracılığıyla fikir hayatına uzun soluklu etkiler bırakmış; düşünceleri hem akademik çevrelerde hem de genel kamuoyunda tartışılmaya devam etmektedir.

Sözler (15)

"Irkçılık fakirlerin zarıdır."

"Barış imkansız, savaş mümkün değil."

"Aklı başında hiçbir insan savaşı barışa tercih etmez."

"Şüphecilik, devrim dilini konuşsa da devrimci olamaz."

"İhtilaller tatmin olmayıştan değil, ümitsizlikten doğar."

"İnsanın hükûmranlığı, savaşın hükûmranlığı olmasın sakın?"

"Totaliter rejimlere karşı, bugün hala eski bilgeliği anımsamakta yarar var."

"Bizim kendimize has inançlarımız niye başkalarınınkinden daha temiz olsun?"

Din

"İlk iki paragrafı yazmak 30 dakikadan uzun sürerse yazılı olarak başka bir konu seçin."

"İnsanlar kendi düşünme gücüne egemen olabilecek, Artık zorbalık insanlık tarihinin geçmişinde kaldmıştır."

"Ferdi veya kollektif bir iradenin kararına faşist tarzda başvurmak. Bu evrensel inkârın dışında bir çıkış yolu."

"Siyasal ve toplumsal özgürlükler her şeyden önce ve yüksek değerleri gerçekleştirmek için zorunlu bir araç olarak görüneceklerdir."

"Kendini solcu sayan gruplar arasında şimdiye kadar esaslı birlik kurulamamıştır. Bir nesilden ötekine emirler ve programlar değişmektedir."

"Bütün cemiyet dev bir işletmeye benzediği gün, piramidin tepesinde oturanlar için, aşağıdaki kalabalıkların alkışlarına veya tenkitlerine dayanmak mümkün olmayacak."

"Eğer insanları önyargılarından kurtaracak bir şey yapabilirsem, kendimi ölümlülerin en mutlusu sayarım. Önyargı dediğim, bazı şeyleri bilmemek değil, kendini bilmemektir."