Sagopa Kajmer
1978 - günümüz
Sagopa Kajmer, gerçek adıyla Yunus Özyavuz (d. 17 Ağustos 1978, Samsun), Türkiye’nin en tanınmış rap sanatçılarından, söz yazarı ve yapımcılarından biridir. Sahne adıyla anılan sanatçı, 1990’ların sonlarından itibaren Türk hip hop sahnesinde kendine özgü melankolik ve düşünsel yaklaşımıyla öne çıkmıştır. Derin, tematik açıdan yoğun sözleri ve atmosferik prodüksiyonlarıyla geniş bir dinleyici kitlesi kazanmış, yerel hip hop kültürünün önemli figürlerinden biri haline gelmiştir. Kariyeri boyunca solo çalışmalara, ortak projelere ve prodüksiyonlara imza atan Sagopa Kajmer, hem söz yazarı hem de prodüktör kimliğiyle tanınır. Şarkı sözlerinde felsefi, içsel sorgulayıcı ve bazen karanlık temalara sıkça yer veren sanatçı, farklı kuşaklardan rap dinleyicileri üzerinde belirgin bir etki yaratmıştır. Bağımsız müzik üretimi ve yayıncılığı alanında da aktif olmuş, Türkçe rapin profesyonelleşmesine katkıda bulunmuştur. Günümüzde de müzik üretmeye ve sahne almaya devam eden Sagopa Kajmer, Türkiye’de hip hop kültürünün kurumsallaşması ve yaygınlaşmasında etkili isimlerden biri olarak anılmaktadır. Sanatçının çalışmaları, genç rapçilere ilham kaynağı olmaya ve türün yerel çeşitlenmesine katkıda bulunmaya devam etmektedir.
Sözler (111)
"Elimi verdim, kolumu kaptın, gözümü çektim, aklımı aldın. Yaşam mı, ben mi bedbahtım? Sallanırsa da yıkılmaz tahtım."
"Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte. Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte. Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur; şeytan güvendiklerimi gömdü, lan ne iştir?"
"Ulaşılacak saadete kaç kapı daha var? Açtım, açtım kapıları. Girdim, bomboş evlere vardım. Yardım lâzım bana, şansım yâver sanma. Hiç hoş değil gördüklerim amma. Emin değilim, her şey muamma."
"Bu âciz benzetmeler de olmasa bakacak aynam olmazdı. Kendimi görebileceğin başka bir yer var mıydı?"
"Bakacağım tek yön önüm, doğru rotayı izler gözüm. Rüzgâra emânet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm. Yalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta her an ölüm. Ben bir pembe diziyim, her günüm bir bölüm."
"Yarısı zakkum, yarısı gülüm. Kendimi bulmam için bir rehber gördüm. Yalnız, dilsizdi ve sen onu gâayet hor gördün. Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm."
"Çok bildimlik yaparsan, çok düşmüşlük yaşarsın; Yok derdimlik yaparsan, dert görünce saparsın."
"İncecik ip üzerine koca ayaklar bindi, nefsim içine sindi. Kirpiklerim titremekte korkularımdan; düşersem yanarım. O kadar içime sindim ki, vinç getirsen kalkmaz başım, gömün burada canlı nâşım. İç çe…"
"Sahip olamadıklarının peşine kaç kez takıldı düşüncen? Tahminimce aklın bilinmez kişiler tarafından kirâlık."
"Dayanacağın bir duvarın yoksa ör hadi. Kuvvete dayanamayan adalet âciz, adalete dayanamayan kuvvet zâlimdir."
"Kötü insanları tanıma senesi... Can çekişmekte adımın 5 hânesi, yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi. Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi. Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi."
"Akıllı adamın söylemleri yerin 10 kat altına gömülü. Yazıtlarım kulakta kalıcı, ancak kalem ölümlü."
"Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz."
