Paul Éluard
1895 - 1952
Paul Éluard (gerçek adı Eugène Émile Paul Grindel; 1895-12-14 – 1952-11-18) 20. yüzyıl Fransız şiirinin en etkili seslerinden biridir. Birinci Dünya Savaşı sırasında geçirdiği hasta yatışı ve yaşam deneyimleri, onun şiire yönelmesinde belirleyici oldu. 1920'lerde André Breton ve diğerleriyle birlikte Sürrealist hareketle ilişki kurdu; 1926 tarihli Capitale de la douleur (Acının Başkenti) gibi yapıtları, imge ve duyguyu yoğun, özgün biçimlerde birleştirerek modern şiire yeni bir dil kazandırdı. Eluard'ın şiiri sıklıkla aşk, özgürlük ve insan dayanışması temalarını işler; dilinde sadelik ile sürreal yoğunluğun birleşimini görebiliriz. İkinci Dünya Savaşı sırasında yazdığı ve direnişin sembollerinden biri haline gelen "Liberté" gibi şiirleri politik angajmanın ve umudun ifadesi oldu; eserleri işgal altındaki Fransa'da geniş yankı buldu. Sanatçılarla—Picasso, Man Ray, Max Ernst gibi—sürrealist iş birlikleri ve eşlik eden görsel çalışmalar yaptı; kişisel yaşamında Gala ve Nusch gibi müzelerinin etkisi hissedilir. Eluard, hem estetik yenilikleri hem de toplumsal duyarlılığıyla çağdaş şiire derin katkılarda bulunmuş, mirası bugün de uluslararası edebiyat çevrelerinde saygıyla anılmaktadır.
Sözler (13)
"Dünya mavidir, tıpkı bir portakal gibi."
"Ve bir kelimenin gücü ile, hayatımı yeniden başlatırım."
"Başka bir dünya var. Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir."
"Açıklamak, değiştirmek için dünyayı, birlik, umut, kavga gerek insanlara."
"Ne kaldı geriye kendime dair söylediklerimden, Sahte hazineler sakladım boş dolaplarda."
"Hayal edilecek bir şey vardır, Yerine getirilecek bir istek, Doyurulacak açlık, Cömert bir yürek, Uzanmış açık bir el, Canlı canlı bakan gözler vardır. Bir yaşam vardır, yaşam, Bölüşülmeye hazır."
"İnsanlarda tek güzel kanun, suyu ışık yapmaları, düşü gerçek yapmaları, düşmanı kardeş yapmalarıdır."
"Suçsuzlar kovalandı, Hayvanlar gibi. Karanlıkta iyi gören gözleri aradılar, Oymak için."
"Kulak ver dinle Her acının sonunda açık bir pencere vardır, Aydınlık bir pencere."
"Gökyüzü açık da olsa kapalı da insan sevmedikçe onu göremez."
"Her yer tıklım tıklım ölü. Acı boğacak beni boğacak beni."
"Karanlıkları bağlarıyla ateşe atıyoruz. Paslanmış kilidini, haksızlığını kırıyoruz. Artık kendi kendilerinden korkmayan insanlar gelecek; çünkü insanlar tüm insanlara güveniyor; çünkü insan yüzlü düşm…"
"Damlasından geçemeyiz ümidin Hayal kurmadan kış geçirmeye yokuz Güneşsiz gün yok bizim için Bahara inanmışız yakın demektir"
