William Drummond of Hawthornden
1585 - 1649
William Drummond of Hawthornden (1585–1649), İskoç şair ve edebi figürdür. 13 Aralık 1585'te Midlothian’daki Hawthornden malikânesinde doğan Drummond, Edinburgh çevresinde yetişti ve hukuk öğrenimi görmüş olmasına karşın hayatını büyük ölçüde şiire ve entelektüel uğraşılara adadı. Gençlik yıllarında kıta Avrupa’sına yaptığı geziler ve İngiltere’deki edebi çevrelerle kurduğu bağlantılar, onun akıcı bir Latince ve İngilizce geleneğiyle yoğrulmuş bir şiir dili geliştirmesine katkıda bulundu. Drummond, lirizm, soneler ve pastoral türde yazdığı eserlerle tanınır; eserleri arasında dini, aşk ve doğa temalarını işleyen şiirler bulunmaktadır. En çok bilinen katkılarından biri, Ben Jonson ile yaptığı sohbetleri kayda geçirmiş olmasıdır; bu konuşmalar edebiyat tarihçileri için Jonson ve dönemin edebiyat ortamı hakkında önemli birincil kaynak teşkil eder. Hawthornden’daki malikânesinde sakin bir yaşam sürerek yazı çalışmalarına devam etmiş, 4 Haziran 1649'da ölmüştür. Günümüzde Drummond, İskoç Barok dönemi şiirinin dikkate değer bir temsilcisi ve 17. yüzyıl edebi ilişkilerini anlamada değerli bir figür olarak kabul edilir.
Sözler (11)
"Mantık yürü(t)meyen insan bağnazdır, yürütemeyen ahmaktır, yürütmekten korkan ise köledir."
"Diline bir dizgin koy; dudaklarının önüne bir bekçi koy, yoksa kendi ağzının sözleri huzurunu yok eder."
"Kitapların o tuhaf niteliği vardır, en narin ve en hassas madde olduğundan, pirinç, demir ve mermerden daha uzun ömürlüdür."
"Gürültülü dünyadan uzakta olan üç kez mutlu; kendi başına yaşar; yalnız olmalarına rağmen kim yalnız değildir, ama bu sonsuz aşkla sohbet eder."
"Uyku, sessizliğin çocuğu, yumuşak dinlenmenin tatlı babası, tüm ölümlülere barış yaklaştıran, çobanlara ve krallara kayıtsız ev sahibi getiren prens, ezilen kederle akıllara tek yorgandır."
