Knut Hamsun
1859 - 1952
Knut Hamsun (doğum adı Knud Pedersen, 1859–1952), Norveçli romancı ve modern edebiyatın öncülerinden biridir. 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında yayınladığı Sult (1890), Gizemler (1892) ve Pan (1894) gibi romanlarla bireyin iç dünyasını, bilinç akışı benzeri anlatım teknikleri ve psikolojik çözümlemelerle ele alarak çağdaş roman biçimlerinin gelişimine önemli katkılarda bulunmuştur. En bilinen eserlerinden biri olan Markens Grøde (1917; Türkçesi “Toprakların Bereketi” ya da “Toprak Verimi”), Hamsun’a 1920 yılında Nobel Edebiyat Ödülü kazandırmıştır ve kırsal yaşam ile insan doğası temalarını ustaca harmanlamasıyla öne çıkar. Hamsun’un edebi itibarı, özellikle İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazizm’i destekleyen siyasi tutumları nedeniyle gölgelenmiştir; savaş sonrası dönemde bu yönü nedeniyle sert eleştirilere ve yasal süreçlere maruz kalmıştır. Edebiyat tarihçileri Hamsun’u, hem modern romanın biçimsel yenilikleri hem de ahlaki ve politik yönleri tartışmaya açık bir figür olarak değerlendirir; eserleri bugün hâlâ dünya dillerine çevrilmekte ve 20. yüzyıl edebiyatı üzerine yapılan çalışmalarda sıkça incelenmektedir.
Sözler (23)
"Yoksul, her sözcüğü kuşku'yla dinler; attığı her adım, onun düşünce ve duygularına böylece bir görev, bir iş yüklemiş olur."
"Sefaletim beni canımdan öyle bezdirmişti ki, artık bu hayatı savsşmaya değer görmüyordum. Bahtsızlık baskın çıkmış, fena yüklenmiştir. Öylesine bitmiştim ki, şimdi eski halimin bir gölgesiydim ancak."
"Ben hayvanları kafeste görmekten hiç hoşlanmam. Kendilerine bakıldığını bilir bu hayvanlar; yüzlerce meraklı gözü hisseder bu hayvanlar; dokunur bu onlara. Ben gözetlendiklerini bilmeyen hayvanlar ist…"
