Svetlana Aleksiyeviç

Svetlana Aleksiyeviç

1948 - günümüz

Svetlana Aleksiyeviç (Rusça: Svetlana Alexievich), 31 Mayıs 1948'de Sovyetler Birliği sınırları içindeki Stanislav'da (günümüzde Ukrayna'nın Ivano-Frankivsk kenti) doğmuş, Rusça yazan Belaruslu bir gazeteci ve deneme yazarıdır. Kariyerine radyo muhabiri ve editör olarak başlayan Aleksiyeviç, belgeleyici sözlü tarih tekniklerini kurgu dışı anlatıya uygulayarak Sovyet ve post-Sovyet toplumunun kolektif deneyimlerini yeniden inşa etmiştir. Eğitim ve erken gazetecilik deneyimleri, onun bireylerin sesini merkeze alan çok sesli anlatım yaklaşımını geliştirmesinde belirleyici olmuştur. Aleksiyeviç'in eserleri savaş, totalitarizm, trajedi ve hafıza temalarını insan hikâyeleri üzerinden ele alır; başlıca yapıtları arasında Savaşın Kadın Yüzü (War's Unwomanly Face), Çinkoviy Malçiki / Zinky Boys ve Çernobil'den Sesler (Voices from Chernobyl) sayılabilir. 2015'te Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmesi, onun sözlü tarih metodunun edebi ve tarihsel değerini uluslararası alanda pekiştirmiştir. Yazıları hem eleştirel beğeni kazanmış hem de siyasi ve toplumsal tartışmalara yol açmıştır; Aleksiyeviç, çağdaş belgesel anlatının en etkili temsilcilerinden biri olarak kabul edilir.

Sözler (6)

"Ölüm dünyadaki en adil olan şeydir. Ondan hiçbir kimse kurtulamamıştır. Yeryüzü her birini —nazik, gaddar, günahkârı alır. Bunun dışında yeryüzünde adil olan başka bir şey yoktur."

"İnsandan daha korkutucu olan bir şey var mı?"

"Duvara suyla resim çiziyor gibiyim."

"Sorularım çoğalırken cevaplar giderek azalıyor."

"İnsan aşksız yaşayabilir mi hiç? Hayatta kalabilir mi?"

"Ülke, iktidarların ülkesi, insanların değil..."