Friedrich Schiller
1759 - 1805
Johann Christoph Friedrich von Schiller (10 Kasım 1759 – 9 Mayıs 1805), Alman şiir, tiyatro, felsefe ve tarih yazınına katkılarıyla 18. yüzyılın sonu ve 19. yüzyılın başında Avrupa edebiyatının en etkili figürlerinden biri olmuştur. Marbach am Neckar’da doğan Schiller, Tübingen ve Stuttgart’ta tıp eğitimi aldı; genç yaşta askeri tıp görevlisi olarak çalıştıktan sonra edebiyata yöneldi. 1781’de sahneye koyulup büyük yankı uyandıran Die Räuber (Haydutlar) adlı trajedisiyle ün kazandı; Kabale und Liebe, Don Carlos ve Wilhelm Tell gibi oyunları hem Alman klasizminin hem de modern tiyatronun temellerinden sayılır. 1787’de yerleştiği Weimar’da Johann Wolfgang von Goethe ile kurduğu yakın dostluk ve entelektüel işbirliği Alman klasisizminin şekillenmesinde belirleyici oldu. Şiirlerinde ve oyunlarında özgürlük, insan onuru ve ahlaki sorumluluk temalarını işledi; ‘‘An die Freude’’ (Sevinç’e) adlı şiiri Ludwig van Beethoven tarafından dokuzuncu senfonide kullanılarak evrensel bir yankı buldu. Ayrıca estetik kuram ve tarih üzerine yazıları—örneğin Über die ästhetische Erziehung des Menschen (İnsanın Estetik Eğitimi) ve Otuz Yıl Savaşları Tarihi—edebi düşünce üzerinde kalıcı etki yaptı. 1802’de soylulaştırıldı ve 1805’te Weimar’da öldü; eserleri günümüzde hâlâ Almanca edebiyat, tiyatro ve entelektüel tarih çalışmaları için temel kaynaklar arasında yer almaktadır.
