Élisée Reclus
1830 - 1905
Élisée Reclus (15 Mart 1830 – 4 Temmuz 1905), Fransız coğrafyacı, yazar ve anarşist düşünürdür. Güneybatı Fransa’da Sainte-Foy-la-Grande’da doğmuş; doğa bilimleri ve coğrafya alanlarında eğitim almış, gençlik döneminden itibaren geniş seyahatlerde bulunmuş ve gözlemlerini sistematik biçimde yazıya dökmüştür. Reclus’un çalışmaları hem bilimsel hem de edebi bir üslup taşır; coğrafyayı yalnızca arazi şekilleri ve haritalarla sınırlı görmeyip insan-toplum-doğa ilişkilerini vurgulayarak disiplinin sınırlarını genişletmiştir. En tanınmış eseri La Nouvelle Géographie universelle, la terre et les hommes adlı kapsamlı coğrafya dizisidir; bu çalışma, 19. yüzyılın sonlarında coğrafi bilgi birikimine yaptığı katkılarla dikkat çeker. Reclus aynı zamanda sosyal adalet, özgürlükçü toplum düzenleri ve anarşist idealler üzerine yazmış; bu görüşleri hem popüler makaleler hem de denemeler yoluyla yaymıştır. Siyasi görüşleri nedeniyle zaman zaman resmi baskı ve eleştirilere maruz kalmış, yaşamı boyunca akademik, edebi ve politik alanlarda etkili olmuştur. Mirası, beşeri coğrafya ve çevre-toplum ilişkileri üzerine yapılan çalışmaları derinleştirmesi ve coğrafyanın disiplinlerarası bir bakışla ele alınmasına öncülük etmesidir. Reclus’un eserleri 20. yüzyılda coğrafya, çevre düşüncesi ve radikal siyaset tarihçileri tarafından sıkça kaynak gösterilmiş; küresel coğrafya literatüsünde kalıcı bir yer edinmiştir.
Sözler (8)
"Sığırların ve etçil hayvanların ziyafet münasebetiyle katledilmesi bağlantısıyla, savaşların dehşetinden de bahsedersek konunun dışına çıkmış olmayız. Bireylerin beslenme stilleri, davranışlarıyla yak…"
"Ebeveynler, öğretmenler, resmi veya dost canlısı, doktorlar, "herkes" adını verdiğimiz o güçlü bireyden hiç bahsetmiyorum bile, hepsi bu "dört ayaklı yiyecek", gene de, bizim gibi seven, bizim gibi hi…"
"İnsan iştahına kurban edilen hayvanların sistemli ve yöntemli bir şekilde akılda ve ahlaki değerlerde gizlenmiş, şekilsizleştirilmiş ve maskelenmiş olması bizim et yeme alışkanlıklarımızın en üzücü so…"
"Bireyi sıradanlığa sürükleme ve özgün bir kişilik oluşumuna sebep olabilecek her şeyi ondan söküp alma eğiliminde olan günlük eğitimin zararlı etkisi önünde teslim oluyorlar."
"Biz artık kesime götürülen kuzuların melemesini, öküzlerin böğürmesini, domuzların inlemelerini ve insanın içine işleyen çığlıklarını duymak istemiyoruz."
"Peki kendilerine "uygarlığın temsilcileri" diyen bu cellatların yemeği, ve gaddar işleri arasında birtakım doğrudan sebep-sonuç ilişkileri yok mudur?"