Helen Keller
1880 - 1963
Helen Adams Keller (1880–1968), Amerikalı yazar, eğitimci ve engelli hakları savunucusudur. Doğduktan kısa bir süre sonra hastalık sonucu görme ve işitme duyularını kaybeden Keller, 1887’de öğretmeni Anne Sullivan’ın rehberliğinde iletişim öğrenmeye başladı; bu süreç ve erken eğitim deneyimlerini anlattığı otobiyografisi The Story of My Life (1903) ile geniş kitlelerin dikkatini çekti. 1904’te Radcliffe College’den mezun olarak, işitme ve görme engelli biri olarak lisans derecesi kazanan ilk kişilerden biri oldu. Keller, yaşamı boyunca yazarlık, konuşmacılık ve aktif kampanyacılık yaptı; çok sayıda kitap, makale ve konferans aracılığıyla engelli hakları, eğitim reformu, kadın seçme hakkı, işçi hakları ve barış konularında ses verdi. American Foundation for the Blind ve diğer kurumsal yapılanmalarla yakın ilişkiler kurarak savunuculuk çalışmalarını kurumsallaştırdı. 1964’te Başkanlık Özgürlük Madalyası ile onurlandırılan Keller, dünya çapında engelli bireylerin eğitimi ve toplum içindeki görünürlüğü konusunda kalıcı etki bıraktı. 1968’de Easton, Connecticut’ta hayatını kaybetti; mirası bugün hâlâ eğitsel pratikler ve hak temelli yaklaşımlarda izlenebilir.
Sözler (17)
"Güvende olmak, aslında batıl bir inançtır. Doğaya aykırıdır. Tabiatta hiçbir canlı güvende olmadığı gibi insan da güvende değildir."
"Bizim mutluluk kapılarımızdan biri kapandığında bir diğeri açılır. Ancak biz kapanan kapıya o kadar çok bakarız ki açılan kapıyı göremeyiz."
"Çoğu insan gerçek mutluluğun kaynağı konusunda yanılır. Gerçek mutluluk için kendini tatmin etmek değil, kendini buna değecek bir şeye adaman gerekir."
"Hayattaki en iyi ve en güzel 5Feyler, ne duyulabilir ne de dokunulabilir. Kalp yoluyla hissedilmelidir."
"Eğer hayat sadece sevinçle dolu olsaydı, hiçbir zaman cesur ve sabırlı olmayı öğrenemezdik."