Miguel de Unamuno

Miguel de Unamuno

1864 - 1936

Miguel de Unamuno y Jugo (1864–1936), İspanyol deneme yazarı, romancı, şair, oyun yazarı, felsefeci ve Salamanca Üniversitesi’nin uzun süreli rektörlerinden biridir. 29 Eylül 1864’te Bilbao’da doğan Unamuno, Bilbao ve İspanya’nın Bask bölgesindeki kökenlerinden beslenen entelektüel ilgiler geliştirdi; Madrid ve Salamanca’da akademik kariyer yaptı ve özellikle üniversite yaşamı ile kamu entelektüel rolü arasında köprü kurdu. Edebiyat ve felsefe alanında üretken olan Unamuno, “Niebla” (Sis), “San Manuel Bueno, mártir” ve felsefi denemesi “El sentimiento trágico de la vida” (Hayatın Trajik Hissi) gibi eserlerle tanınır. Unamuno’nun yazınında varoluşsal kaygı, inançla kuşku arasındaki gerilim, bireyin ölüm ve anlamla imtihanı gibi temalar öne çıkar. 1898 kuşağı ile bağlantılı olmakla birlikte, kendine özgü bir düşünce yapısı geliştirmiş ve İspanyol toplumunun modernleşme sürecine eleştirel katkılarda bulunmuştur. Politik yaşamda da aktif olan Unamuno, akademik özerklik ve düşünce özgürlüğü savunusuyla bilinir; 31 Aralık 1936’da Salamanca’da hayatını kaybetmiştir. Edebiyat ve felsefe tarihinde, İspanya’nın en etkili entelektüellerinden biri olarak kabul edilmeye devam etmektedir.

Sözler (7)

"İnsan, kafasıyla düşünür, kalbiyle duyar ve midesiyle ister, ve başka yazarların neden bazı sözcükleri italik yazdığını anlayamıyorum. Sanırım o sözcüğe dikkat çekip önem artırmak istiyorlar. Halbuki,…"

"Sıkıntı, hayatın esasıdır ve biz oyunun, eğlencelerin, romanların ve aşkın keşfedilmesini yalnız sıkıntıya borçluyuz."

"Seviyorum, o halde varım."

"Aşkın hissi ifadesi müziktir."

"Kendisine ıstırap vermedikleri takdirde bir insan, uzuvları olduğunu bilir mi hiç?"

"Çocuk trajedide güler, ihtiyar komedide ağlar."

"Aşk mutluluğu öldürür, mutluluk aşkı."