Pompey

Gnaeus Pompeius Magnus, genellikle Pompey (Pompeius Magnus) olarak anılır, Roma Cumhuriyeti’nin geç döneminde (1. yüzyıl BC) öne çıkan askerî lider ve siyasetçiydi. 106 BC dolaylarında doğduğu kabul edilen Pompey, Sulla’nın yanında askerî kariyerine başlamış; İtalya’daki iç savaşlar ve sonrasındaki konsolidasyon döneminde hızla yükselmiştir. Genç yaşta elde ettiği askeri başarılar ve Sulla’ya sadakati, onu Roma siyasetinde belirleyici bir figür haline getirdi. 70 BC’de konsül seçilmiş, ardından Doğu’daki savaşlarda ve Akdeniz’in korsanlardan temizlenmesinde önemli roller üstlenmiştir. Pompey, M.Ö. 60 civarında Julius Caesar ve Marcus Licinius Crassus ile birlikte ilk triumvirliği kurarak Roma siyasetinde yeni bir güç dengesi oluşturdu. Ancak zamanla Caesar ile artan gerilim, 49 BC’de iç savaşa dönüştü; Pompey, Pharsalus Savaşı’nda yenilgiye uğradı ve M.Ö. 48’de Mısır’a kaçarken suikasta kurban gitti. Hayatı boyunca askeri yeteneği, geniş siyasi ağı ve doğrudan Roma’da ve Doğu’da uyguladığı düzenlemelerle tanındı; Roma Cumhuriyeti’nin sona ermesine giden süreçte merkezi bir figür olarak tarihe geçti.