Âşık Veysel Şatıroğlu

1894 - 1973

Aşık Veysel Şatıroğlu (1894–1973), Türk halk şiiri ve saz geleneğinin en etkili seslerinden biridir. Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde doğan Veysel, küçük yaşta geçirdiği hastalık sonucu görme yetisini kaybetmiş; bu durum onu yaşamının erken dönemlerinden itibaren şiir ve bağlamaya yönlendirmiştir. Hem gezgin bir âşık olarak hem de kökleri derinlere uzanan bir halk sanatçısı olarak halkın gündelik acılarını, sevincini ve metafizik sorgulamalarını yalın, derin bir dille dile getirmiştir. Uzun İnce Bir Yoldayım gibi eserleri kuşaklar boyunca aktarılmış, türküler ve koşmalar aracılığıyla geniş kitlelere ulaşmıştır. 20. yüzyıl Türkiye’sinde radyo ve sahne aracılığıyla ulusal tanınırlık kazanmış, halk kültürünün korunması ve yaygınlaşmasında önemli rol oynamıştır. Veysel’in şiirlerindeki insan sevgisi, doğa betimlemeleri ve varoluşçu temalar, onu sadece bir halk ozanından öte, modern Türk kültüründe köprü kuran bir figür haline getirmiştir. 21 Mart 1973'te vefat eden Aşık Veysel, eserleri, kayıtları ve anısı aracılığıyla Türkiye’de ve halk müziği çevrelerinde yaşamaya devam etmektedir; hatırası yayımlar, derlemeler ve çeşitli anma etkinlikleriyle yaşatılmaktadır.