Muallim Naci
1850 - 1893
Ömer Naci, daha çok bilinen adıyla Muallim Naci (1850–1893), Osmanlı dönemi sonlarında etkin olan önemli bir şair, eğitimci ve edebiyat eleştirmenidir. ‘‘Muallim’’ (öğretmen) unvanıyla anılan Naci, klasik nazım şekillerine hâkimiyeti, ahlâkî ve duygusal temaları işleyişi ile dönemin edebi gündeminde özel bir yer edinmiştir. Şiirlerinde sadelik ve duygusallık öne çıkar; aynı zamanda geleneksel vezinleri koruyarak modern tema ve söylemlere yer vermeye çalışmıştır. Eğitimci kimliği, onun edebî tutumunu da şekillendirmiş; genç kuşaklara yön veren bir figür olarak gazete ve dergilerde yazılar yayımlamış, edebiyat üzerine eleştiriler ve denemeler kaleme almıştır. Muallim Naci’nin eserleri, Osmanlıdan Cumhuriyete geçiş sürecindeki Türk şiirinin biçim ve içerik tartışmalarında sıkça anılmıştır. Hem öğretmenlik mesleği hem de edebî üretimiyle Türk edebiyatında etkili olmuş, sonraki kuşakların dil ve ahlâk anlayışlarını tartışırken referans gösterilen isimlerden biri olmuştur.
Sözler (1)
"Ben Avrupa edebiyatlarını birebir taklit eden edebiyata karşı olduğum gibi Avrupa edebiyatlarındaki güzellik ve iyilik namıma ne varsa alınmasına da şiddetle taraftarım."
