Alfred de Vigny

Alfred de Vigny

1797 - 1863

Alfred de Vigny (1797–1863), Fransız şair, romancı, oyun yazarı ve 19. yüzyıl Romantizm akımının önde gelen figürlerinden biridir. 27 Mart 1797'de Loches'te doğmuş, erken gençlik yıllarında kısa süre askerlik yapmış ve edebiyata yönelmiştir. Edebi üretimi şiir, tiyatro ve romanları kapsar; en tanınmış eserleri arasında Cinq-Mars, Stello, Chatterton ve Servitude et grandeur militaires sayılabilir. Vigny, dilde sadeliğe ve ahlaki sorgulamaya önem veren bir üslup geliştirmiş, kişisel yalnızlık, kader, onur ve insan durumunun trajik yönleri gibi temaları işlerken felsefi bir bakış açısı sunmuştur. Vigny, Romantiklerin duygusal coşkusuna tam olarak katılmayan, daha ölçülü ve düşünsel bir romantizm çizgisi savunmuştur. Eserlerinde bireyin iç dünyasını ve tarihsel koşullar karşısındaki özgün duruşunu irdelemiş; şiirlerinde lirizm ile düşünsel sorgulamayı harmanlamıştır. Fransız edebiyatında etkisi, çağdaşları ve sonraki kuşaklar üzerinde süregiden saygı ve eleştirel ilginin kaynağı olmuştur. 17 Eylül 1863'te Paris'te ölen Vigny, özellikle entelektüel duruşu ve edebi mirasıyla modern Fransız edebiyatında kalıcı bir yer edinmiştir.

Sözler (10)

"Özgürlük ve düzen hiçbir zaman hiçbir yerde birlikte var olmamışlardır; hiçbir zaman ikisinden de vazgeçilemedi."

"Asıl iktidarın kitapta olduğunu gördükten sonra, hükümdarlar da kaleme sarılıp kitap yazmaya başladılar."

"Bütün suçlar ve kötülükler acizlikten doğar, onun için hepsi ancak merhamete layıktır."

"İnanılması en zor dedikodular, aptalların belleğinde en uzun süre kalanlardır."

"Hiçbir insan rastlamadım ki, onda öğrenilecek bir şey bulunmasın."

"Dilde söylenmesi ve yerinde kullanılması en güç kelime ben’dir."

"İnsanları aşağı görmeye hakkı olan tek bir insan yoktur."

"Kendisinden bir Şey öğrenilemeyecek tek insan yoktur."

"Çok defa korku, yalan söylemesini öğretir."

"Akıl, vücudun efendisidir."