Jean de La Fontaine

Jean de La Fontaine

1621 - 1695

Jean de La Fontaine (1621–1695), 17. yüzyıl Fransız edebiyatının en etkili şair ve fabl yazarlarından biridir. 8 Temmuz 1621'de Château-Thierry'de doğan La Fontaine gençliğinde hukuk öğrenimi gördü fakat edebiyata yöneldi; Paris'in entelektüel çevreleriyle yakın ilişkiler kurarak kendi sesini geliştirdi. Çeşitli türlerde eserler vermesine karşın, onu uluslararası üne taşıyan yapıtları fablları oldu. La Fontaine'in en bilinen çalışması Fables (Fables choisies, mises en vers), Aesop ve klasik kaynaklardan esinlenen, insan doğasını, toplumsal ilişkileri ve ahlaki ikilemleri ustaca işleyen kısa alegorik öyküler bütünüdür. 1668'de yayımlanan ilk kitapla başlayan bu derleme, sonraki yıllarda genişleyerek Fransa'da ve Avrupa'da geniş yankı buldu; dili akıcı, mizahi ve zaman zaman iğneleyicidir. La Fontaine, hayvanlar aracılığıyla yaptığı gözlemlerle hem çocuklara hem yetişkinlere seslendi ve toplumsal eleştiriyle doğrudan insan zaaflarını ortaya koydu. Edebi bir figür olarak La Fontaine, çağdaşları ve sonrasındaki kuşaklar üzerinde derin bir etki bıraktı; 1684'te Académie Française'e seçilmesi, sanat çevrelerindeki saygınlığını pekiştirdi. 13 Nisan 1695'te Paris'te öldü; fablları bugün hâlâ derslerde okunmakta, çevirilmekte ve sahnelenmektedir.

Sözler (14)

"İnsan, ruhunda bir şeyler tuttuğunda öylesine şeyler yapar ki imkansızlıklar gözden kaybolur."

"Bırak konuşsun bilgisizlik dilediğince, öğrenmenin değeri kendisindedir."

"Yoktur daha tehlikelisi cahil bir dosttan, çok daha değerlidir bilgili bir düşman."

"Yaşadığınız sürece insanların görünümlerine göre değerlendirildiklerinin farkında olun."

"Sabır ve zaman, güç ve tutkudan daha çok şey yapar."

"Tehlikeden kaçamayan onun karşısında cesaretle durmayı bilmelidir."

"Tarih iyi dersler çıkarılması mümkün olan bazı gerçekler içerir."

"Parasından en az yararlanan cimrinin kendisidir."

"Namuslu birisini aldatmak kadar kolay bir şey yoktur."

"Köleliğin beteri, kendinin kölesi olmak değil midir?"

"Korktuğu ya da arzuladığı bir şeye herkes kolayca inanır."

"Kendimizde her kusuru bağışlar, başkalarında pireyi deve yaparız."

"Alçakgönüllü, gösterişsiz, iddiasız bir mutluluk, mutluluğun en iyi biçimidir."

"Açmamak olmaz ölüm kapıyı çalınca."