Charles D’orleans

1394 - 1465

Charles d’Orléans (24 Kasım 1394 – 5 Ocak 1465), Valois-Orléans hanedanına mensup bir Fransız dükü ve şairdir. Genç yaşta siyasetin merkezine girmiş; babası Louis I’in öldürülmesiyle Orléans dükalığını devralmış ve Yüz Yıl Savaşı bağlamında Armagnac-Burgundian iç çekişmelerinin etkili figürlerinden biri olmuştur. 1415’te Agincourt Savaşı’nda İngilizlere esir düşmüş, yaklaşık yirmi beş yıl boyunca İngiltere’de tutulmuş; 1440 civarında serbest bırakılarak Fransa’ya dönmüştür. Yaşamının son yıllarını etik ve kültürel sorumlulukları çerçevesinde sürdürmüş ve 1465’te ölmüştür. Sanatsal açıdan Charles, Orta Çağ Fransız lirik geleneğinin en tanınmış temsilcilerindendir. Esaret yıllarında ve sonrasında ürettiği balladlar, rondeaux ve kısa şiirler, melankoli, aşk, zamanın geçişi ve kişisel yalnızlık temalarını işler; dili zarif, içsel gözlemleri ise dönemin şiir anlayışında belirgin bir incelik taşır. Hem Fransız hem de İngiliz mahfillerinde yazdığı şiirler, Rönesans şiirinin önayaklarından sayılır ve sonraki kuşakların tercümeleri, edisyonları ve edebi çalışmalarla canlı tutulmuştur. Günümüzde eserleri modern basımlarda, eleştirel girişlerle ve çevirilerle erişilebilir durumdadır; edebi mirası, uluslararası literatürde Orta Çağ’dan Rönesans’a geçişin önemli belgelerinden biri olarak değerlendirilir.