John Dewey
1859 - 1952
John Dewey (1859–1952), Amerikan filozof, eğitim teorisyeni ve psikologdur; modern pragmatizmin ve deneysel eğitimin önde gelen figürlerinden biridir. 20 Ekim 1859’da Burlington, Vermont’da doğan Dewey, felsefede bilgi ve eylem arasındaki ilişkileri vurgulayarak 'instrumentalizm' olarak anılan yaklaşımı geliştirmiştir. Düşüncesinde bilimsel yöntem, deneyim ve toplumsal sorunların çözümü merkezî bir yer tutar; bu çerçevede düşüncenin araçsal bir işlevi olduğunu savunmuştur. En tanınmış eserleri arasında The School and Society (1899) ve Democracy and Education (1916) bulunmaktadır. Eğitim alanında Dewey, 'öğrenme yoluyla yapma' (learning by doing) ilkesini ve okulun demokratik toplumun laboratuvarı olması gerektiğini ileri sürmüştür. University of Chicago’da Laboratuvar Okulu’yu kurmuş, daha sonra Columbia Üniversitesi’nde çalışmış ve eğitim uygulamaları ile kamu politikası üzerinde uzun süreli etkiler yaratmıştır. Etik, estetik ve siyaset felsefesi üzerine yazıları da etkili olmuş; eğitim reformu, toplumsal demokrasi ve pedagojik uygulamalar bağlamında çağdaş düşünceyi şekillendirmiştir. Dewey 1 Haziran 1952’de hayatını kaybetmiştir; fikirleri 20. yüzyılın entelektüel ikliminde geniş yankılar uyandırmaya devam etmektedir.
Sözler (16)
"Olayları ve gerçekleri görmezlikten gelmek o kadar kişisel bir iştir ki, doğal olarak insanı bencilliğe sevk eder."
"Uygarlığımızın geleceği bilimsel düşünme alışkanlığımızın gitgide yayılmasına ve derinleşmesine bağlıdır."
"Eğitim bir vazoyu suyla doldurmak değil, bir çiçeğe kendi tarzında büyüyebilmesi için yardımcı olmaktır."
"En iyi ve akıllı anne-baba kendi çocuğu için neyi isterse, toplum da bütün çocuklar için onu istemelidir."
"Başarısızlık yol göstericidir. İyi düşünen bir insan başarısızlıklarından çok fazla şey öğrenebilir."
"İnsan, sadece sorumluluk üstlenerek, zihnini sağlam ve dengeli bir şekilde geliştirebilir."
