Francesco Petrarca
1304 - 1374
Francesco Petrarca (1304–1374), İtalyan şair, hümanist ve erken Rönesans düşüncesinin en etkili figürlerinden biridir. Arezzo’da doğan Petrarca, gençliğinde hukuk öğrenimiyle başladığı eğitimini bırakarak edebiyat ve antik Latin metinlerine yönelmiş; Latince ve İtalyanca şiirleriyle ün kazanmıştır. En bilinen eseri Canzoniere (Rime Sparse) adlı İtalyanca şiir derlemesi olup, aşkı, bireysel duyguyu ve kişisel deneyimi merkeze alan soneleriyle modern lirizmin temellerini atmıştır. ‘‘Laura’’ya adadığı soneler, Avrupa’daki romantik şiir geleneği üzerinde derin etkiler bırakmıştır. Petrarca aynı zamanda hümanizmin kurucu isimlerinden sayılır; antik yazarların el yazmalarını toplayıp yeniden değerlendirmesiyle klasik mirası yeniden canlandırmıştır. 1341’de Roma’da şair laurasiyle ödüllendirilmesi ve çok sayıda mektup ile deneme türündeki eserleri (ör. Secretum, De Viris Illustribus) onu hem entelektüel hem de kamuoyu şahsiyeti haline getirmiştir. Papalık mahkemesi ve İtalya’daki kentlerle olan ilişkileri, çağdaş düşünürler ve sonraki kuşaklar üzerinde kalıcı bir etki bırakmış; modern hümanist eğilimlerin şekillenmesinde merkezi bir rol oynamıştır.
Sözler (9)
"Barışın beş düşmanı içimizdedir, açgözlülük, hırs, haset, öfke ve kibir. Bunlar ortadan kaldırılsaydı sarsılmaz bir sürekli barış içinde mutlu olurduk."
"Kitaplardan bazıları öğrenmeye ve diğerleri ise hazmedemeyeceğinizden fazlasını yuttuğunuzda çılgınlığa sevk eder."
"Sevgi insanlığın taçlanan zarafeti, ruhun en kutsal hakkı, bizleri sorumluluk ve gerçekliğe bağlayan altın bağlantı, yüreğin yaşamla arasını uzlaştıran başlıca kefaret ve sonsuz iyiliğin doğru çıkan k…"
"Kendi ilerleyişimle sevindim, zayıflığımla kederlendim ve insan davranışının evrensel iniş çıkışlarının dert ortağı oldum."
"İçimdeki iki adamın birbirlerine üstün gelmek için düşüncelerimde verdikleri o inatçı ve henüz galibi belli olmayan savaş şiddetle sürüyor."
