Muhammed Bahauddin
1318 - 1389
Muhammed Bahauddin, genellikle Bahauddin Nakşibend olarak bilinir, 14. yüzyılda yaşamış önemli bir İslam alimi ve mutasavvıftır. 1318 yılında Buhara yakınlarındaki Kasr-ı Arifan köyünde doğmuştur. Nakşibendi tarikatının kurucusu olarak tanınır ve bu tarikat, İslam dünyasında önemli bir tasavvuf ekolü haline gelmiştir. Bahauddin Nakşibend, sade bir yaşam tarzını benimsemiş ve 'halvet der encümen' (kalabalık içinde yalnızlık) gibi tasavvufi prensipleriyle tanınmıştır. Hayatı boyunca İslam ahlakı ve maneviyatı üzerine çalışmış, birçok talebe yetiştirmiştir. Onun öğretileri, İslam dünyasında geniş bir etki yaratmış ve günümüzde de takip edilmektedir. 1389 yılında vefat etmiş ve Buhara'da defnedilmiştir. Mezarı, günümüzde önemli bir ziyaret yeridir.
Sözler (46)
"Seyr-i Sülûk'dan maksat, mârifet-i ilâhiyye ve Rızâullah'dır. Rızâ ve takvâ ile Mevlâ'ya varmaktır."
"Velî şu kimsedir ki; mahviyyette ola, yüzü görülünce sevgi telkîn ede, söz ve sohbetinde meziyetlerinden bahsetmeye! Özet olarak bir velî, bütün güzel ve iyi şeylerin sembolü ola!"
"Ey imân edenler! Allah'a imân ediniz! mealindeki âyetle, her göz açıp kapamada bu tabiî vücudun inkârına işaret ediyoruz. Sen o ibâdete gerçekten lâyık olan Allah'ı ispat et!"
"İbâdet on kısımdır; dokuzu helâl rızıktır. Bu zamanda ekincilik ile bağbanlık, ticaretten sonra helâle en yakın rızıktır."
